31 July: ถูกยัดเยียดข้อหา

เช้านี้ฝนตก จริงๆตั้งแต่เมื่อคืน ไม่ได้ไปวัด มหาวิทยาลัยแข่งกีฬาวันนี้ยุ่งหลายเรื่อง เช้าไปคุยธุระตามนัด เรียบร้อย แวะไปดูเทปวงจรปิดเรื่องรถ ปรากฎว่าฝ่ายรถมอเตอร์ไซด์ฝ่าไฟแดงมาจริงๆ ชัดเจน โชคดีที่มีการบันทึกเทปไว้ ไม่งั้นความชั่วของพวกจนท.ที่มีหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของปชช.ที่ชอบยัดเยียดข้อหาไว้ก่อนเพื่อการต่อรอง ก็จะสำเร็จ เพราะงานนี้มาเจอเราและ link ผู้ไม่กลัวความอยุติธรรม ต้องสู้เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง การถูกกล่าวหาโดยไม่มีหลักฐานก็ไม่ต้องไปยอมรับหากเรามั่นใจว่าถูก เพราะเขา(จนท.ประกันชื่อ นพดล)บอกเราว่าจนท.ตำรวจบอกว่าเราประมาทเพราะคนขับมอเตอร์ไซด์รับจ้างบริเวณนั้นบอกตำรวจ  เราจึงขอให้ดูวงจรปิด ปรากฎเป็นตามคาด เราถูก แต่ไม่มีคำขอโทษจากพวกชั่วจนชินชา โบ้ยความผิดแบบไม่สนใจความถูกต้อง เราก็ไม่ว่าอะไร ฝ่ายโน้นเลยต้องรับผิดชอบทุกอย่าง อันนี้ตัวแทนประกันที่ไม่ซื่อตรงต่อทั้งบริษัท และต่อลูกค้าผู้เอาประกัน ต้องไปจัดการ แต่เสร็จงานนี้บริษัทประกันในเครือ AIG....นี้ เราไม่ทำประกันต่ออีกแน่นอน การบริการเมื่อเกิดเหตุทำได้แย่มาก ทั้งที่เราประกันชั้นหนึ่ง ต้องทำเองหมดรวมทั้งการขอดูวงจรปิดด้วย แถมมีเลศนัยหลายอย่างแปลกมาก...เช่นมาถามเราว่าเราไปขอดูวงจรปิดเมื่อเช้าก่อนแล้วหรือ ทำไมไม่เพราะถ้าบอกเขาก่อน ถ้าเขารู้เขาจะทำอะไรบางอย่าง เราก็ถามว่าจะทำอะไร กับใคร เขาบอกว่าเขาจะทำให้ฝ่ายมอเตอร์ไซด์ตกใจ  เราบอกว่าที่ลูกเขาเจ็บแม้ไม่มากแต่ก็ตอนนี้เขาก็คงทุกข์พอแล้วจะทำอะไรเขาไปทำไม บาปกรรมติดตัวไปเสียเปล่า แต่เขามีท่าทางแปลกๆ ตอนจะออกมาตำรวจยังพูด จาแก้เก้อแบบแปลกๆอีก แต่ไม่มีคำกล่าวอื่น เราก็ไม่มีการพูดจาอะไรกับพวกจนท.พวกนี้แม้แต่ตำเดียว เพราะไม่ต้องเอาสาระกับพวกนี้ เพียงแค่พวกเขาไม่สามารถรวมหัวทำสิ่งที่ไม่ถูกต้องกับเราได้ แต่เขาคงทำกับรายอื่นๆมานับไม่ถ้วน เล่าให้หลายคนฟังมาตลอดสองวันนี้ ทุกคนบอกว่าพวกจนท.รัฐกลุ่มนี้หากินกับเรื่องเหล่านี้อย่างไร และจนท.ประกันหากินอย่างไร ฟังแล้วก็เศร้านะ เพราะหน้าที่พวกเขาคือบำบัดทุกข์ บำรุงสุข ไม่ไช่มาป้ายสี เบียดเบียน หน้าที่ตำแหน่งอันมีเกียรติ ไม่สามารถทำคนชั่วให้ดีได้เลยจริงๆ...มีเงินเดือนจากภาษีราษฎรแท้ๆ แต่ต้องหารายได้ส่วนเกินจากความทุกข์ของผู้อื่น น่าอนาถใจจริงๆ..อยากให้ดูตัวอย่างจ่าเพียร ที่สละชีวิตเพื่อหน้าที่ นี่คงเป็นหนึ่งในแสน...

เสร็จไปไหว้พระ ซื้อโลงอุทิศให้เจ้ากรรมนายเวร สัมพเวสีที่เดินดินให้ไปพ้นจากชีวิต

เที่ยงขาวพาไปเลี้ยงอาหาร เจอ ink ไม่เจอมานาน

โทรเล่าเรื่องให้โตฟังให้ไปบอกผจก.คุณชัชวาลด้วยว่าการจัดการของบริษัทประกันเขาค่อนข้างแย่มาก จนท.ไม่ซื่อตรง และไม่รู้เรื่อง หรือแกล้งไม่รู้เรื่อง ??

จำไว้เลยว่า"ความดี"และ"ความซื่อตรง" เท่านั้นที่จะช่วยเราได้เมื่อยามคับขัน ไม่ว่าจะเรื่องอะไร กับใครก็ตาม และ"คนชั่ว ความชั่ว" จะถูกกำจัดไปเอง ไม่สามารถทำอะไรเราได้

30 July: เก็บคราบน้ำมันอย่างง่าย และได้ผล

เช้าไปวัด วันนี้ที่มหาวิทยาลัยเตรียมแข่งกีฬา บ่าย link ไปหาหมอฟันตามนัด เย็นไปไปธุระตามนัด เราได้พยายามคุยบอกเหตุผลที่จะช่วยคนครอบครัวหนึ่งไม่ให้เขาเดือดร้อน แต่ไม่เป็นผล สุดท้ายจึงต้องบอกพวกเขาว่า จากนี้หากมีอะไรที่ทางเขาต้องเดือนร้อนก็อย่าได้โทษกันเพราะเราได้พยายามช่วยพวกเขาแล้วเท่าที่จะทำได้ การตัดสินใจเป็นของพวกเขา..ต่อไปเราก็อุเบกขา

 

ตามข่าวน้ำมันรั่วด้วยความห่วงใย และรู้สึกหลายๆอย่างในทางลบต่อการให้สัมภาษณ์ การพูดแบบมั่วๆขอไปที และไร้ความรับผิดชอบของผู้ที่ต้องรับผิดชอบ ที่น่าเกลียดคือพูดได้อย่างไร้สติว่าวันเดียวจัดการคราบน้ำมันได้แน่นอน คนที่ไม่เข้าใจก็คิดตามว่าคงไม่มีอะไร บางคนจนท.รัฐแท้ๆออกมาบอกว่าไม่ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศน์ เธอพูดได้ด้วยว่าตอนนี้ยังไม่พบสัตว์น้ำตายเลย...(ถ้าเธอไม่พูดเลยน่าจะดีกว่า จริงๆนะ)

วันนี้มีข่าวเพิ่มว่า ............

"กลายเป็นประเด็นที่สังคมออนไลน์ให้ความสนใจและส่งต่อกันอย่างรวดเร็ว เมื่อได้รับทราบข่าวว่า มีการบริจาคเส้นผมเพื่อนำไปทำทุ่นดูดซับน้ำมันรั่วที่ จ.ระยอง โดยชาวเน็ตจำนวนมากสนใจที่จะช่วยเหลือทะเลไทยในภาวะวิกฤติเช่นนี้ แต่ในขณะเดียวกัน ก็ยังมีข้อสงสัยว่า การทำทุ่นเส้นผม หรือที่เรียกว่า บูม ดักคราบน้ำมันนั้น ใช้ได้ผลจริงหรือไม่........."  ลองอ่านต่อใน 
 http://travel.kapook.com/view67558.html
 

ความตั้งใจดีของประชาชนตาดำๆ มีสำนึกดีมากกว่าผู้ที่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบตรง หรือพวกสั่งการ มากนัก..เราอยากจะเขียนเสนอทางแก้ปัญหาเช่นกัน และบอกข้อเสีย (มากกว่า) ข้อดี ของการใช้สารเคมีสลายคราบน้ำมัน...เอาไว้สุดสัปดาห์อาจมีเวลาถ้างานหลักเสร็จ เพราะตอนนี้งานเข้าจน ตัวก็เป็นเกลียว หัวก็เป็นเกลียว... แต่หากใครอ่านเอาไปบอกต่อได้เลยว่าที่ดีมากให้ใช้ ปอ หรือนุ่น ฝ้ายในการดูดซับน้ำมัน ซับได้มากไม่แต่เฉพาะ crude oil แต่กระทั่ง film บางๆที่ลอย ก็เอาอยู่ คิดแล้วน่าระดมหมอนนุ่นเก่าๆที่ไม่ใช้ ถุงเท้าเก่าๆขาดๆ เอามาม้วนๆจุกใส่ หรือขอบริจาคเส้นใยที่เขาใช้เช็ดคราบน้ำมันเรือ สมัยก่อนที่บ้านเคยขายอันนี้จะดีมากเช้นกัน ...ถ้าไม่คิดมากหาได้ทันง่ายดี ให้ใช้กาบมะพร้าวมามัดเป็นทุ่น ท่อนๆเหมือนท่อนขี้ใต้ (แต่กาบมะพร้าวไม่สามารถเก็บ film บางได้นัก แต่จับ crude oil ได้ หรือเอาขุยมะพร้าว มาดัดแปลง..ทั้งสองสามวัสดุที่เสนอนี้จะใช้ได้ผล และสามารถทำลายได้ง่ายกว่าเส้นผมมากมายนัก..ข้อเสนอ by meepole ไม่สงวนความคิดเอาไปบอกต่อได้ ขอให้ทำเถิดจะเกิดผล

ถ้าจะใช้สารเคมีที่ค่อนข้างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เพื่อจับและตกตะกอนคราบน้ำมันหลังจากที่กวาดจนเหลือชั้นที่บางลงบ้างแล้ว(1-2 นิ้ว) ให้ใช้  calcium oxide โรยลงไป เชื่อหัว meepole เถอะ
 

29 July: jackpot

 

เช้าไปมหาวิทยาลัย ไปวัด  วันนี้ link เตรียมบทสวดสำหรับสวด ครั้งต่อไปสวดถวายพระพรแด่ในหลวง พระอาจารย์ให้ทำเป็นเล่มแจก วันนี้เรารู้สึกแปลกๆบอกไม่ถูก...

บ่ายนศ.จะสอบโครงร่างวิจัย ตาลโทรมาถาม เราบอกไม่ค่อยสบายไม่ได้ไป แต่รู้ว่าตอนนี้มีดร.บอล คนใหม่มาเพิ่มก็น่าจะเข้มแข็งขึ้น เราก็คงปล่อยวางได้บ้างแล้ว

เย็นออกไปเอาบทสวดที่เตรียมเสร็จให้พระอาจารย์ตรวจความถูกต้อง ถึงหน้าศาลหลักเมืองเจอ Jackpot แบบเต็มๆ แต่ทุกอย่างเรียบร้อยดี เพราะจิตนิ่งมากทั้งสองคนไม่มีใครแกว่ง นี่คงเป็นเรื่องสติ เอ!! หรือ สมาธินิ่งเข้าที่ โต พลขับ มา

เย็นนี้บอกกิ่ง ขาว เลยมาเลี้ยงอาหารค่ำกัน หุหุ..

28 July: กำแพงวัด

เช้าทำรายการชุดติ๋มซำอาหารทอดทานกัน แต่ทอดด้วยน้ำมันมะกอก บ่ายไปวัดไปช่วยงานพระอาจารย์ เย็นกิ่งกับขาวมาช่วยด้วย แต่ไม้เสร็จเย็นแล้วพระอาจารย์ให้กลับบ้านกันกลัวเด็กๆที่บ้านหิว

วันนี้พระอาจารย๋ดีใจ เพราะมีโยมๆผู้หลักผู้ใหญ่ของจังหวัดหลายคนอายุรวมกันหลายร้อยปี เพราะแต่ละคน 70 -80 up เจอกันที่งานรดน้ำศพคุณมนินทร์ก็มาปวารณาให้พระอาจารย์ทำกำแพงวัดใหม่ พวกเขาจะรวมปัจจัยทำกัน สาธุ  วันนี้ขาวเลยมาให้คำปรึกษาเรื่องรูปแบบกำแพงด้วย

อ่านงานวิจัยของนศ.ที่จะสอบพรุ่งนี้

27 July: สวดนพพระเคราะห์

เช้าไปวัด วันนี้มีการสวดนพพระเคราะห์ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบรมโอรสาธิราช คนมามากจริงๆ ล้นออกไปนอกพระอุโบสถ จนเต็มลานวัดด้านนอกด้วย ปิ่นโตเกือบร้อยเถา เราและ link ใส่ชุดขาวไปร่วม มีตักบาตรตอนเช้าก่อน หลวงพ่อเจ้าคณะจังหวัดมาเป็นประธานด้วย (ค่อยลงรูป)

มีคนทำบุญเงินใส่บาตรด้วย พระอาจารย์ตั้งใจนำเงินที่ได้วันนี้ และวันอื่นๆจากโรงครัวไปตั้งกองบุญให้ค่าขนมลูกเณรที่มาเรียนหนังสือ เรียนบาลี เพราะตอนนี้เณรไม่มีรายรับจากทางไหน พระอาจารย์จึงรับผิดชอบทุกอย่างอยู่

บ่ายไปธุระที่ท่าชนะ เจอหลวงพ่อ (ไม่รู้จักชื่อ) น่ารักดี คุยประมาณเกือบชั่วโมงก็กลับ เราถามท่านบางเรื่องท่านยืนยันในความถูกต้อง เท่านี้เราก็สบายใจมาก

คิดถึงซือฝู แต่ยังไม่อยากโทรไปรบกวน

26 July: วันที่ไม่คาดคิด

 

เช้าไปวัด วันนี้มีนัดต่อจากเมื่อวาน ด้วยความตรงไปตรงมาและรักษาคำพูดทั้งของตัวเองและผู้อื่น ทำให้ต้องเจอเรื่องที่ไม่คาดคิด ได้เรียนรู้อะไรมากมาย ที่สำคัญทำให้ยอมรับว่าบางสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนล่วงหน้า เพื่อเตรียมฝึกเราในภายภาคหน้าให้สามารถเผชิญทุกอย่างด้วยความปกติ และมีสติในทุกขณะ ที่สำคัญคือลดการปรุุงแต่ง ทำให้ไม่ต้องทุกข์ รักษาจิตให้ปกติ เหมือนต้องหัดว่ายน้ำแต่ไม่รู้ว่าทำไม จนวันหนึ่งตกน้ำทำให้รู้ได้ว่าการฝึกว่ายน้ำในครั้งนั้นมาช่วยชีวิตเราในครั้งนี้...ขอบคุณวันนี้ที่ทำให้เรารู้ว่าการฝึกตัวเองของเราในหลายปีที่ผ่านมา ได้ซึมเข้าในจิตวิญญานได้ดีพอที่จะนำเอาออกมาใช้ได้อย่างเป็นธรรมชาติ และที่สำคัญไม่ทุกข์นัก มีจิตตกเป็นบางครั้งช่วงสั้นเท่านั้น แต่สามารถประคองหยุดปรุงแต่งได้ในที่สุด สัจจะบารมีนี่สำคัญมากจริงๆ...เสร็จทุกอย่างตอนเย็นมากแล้ว ไปหาท่านกอบเอาเอกสารที่ทำถวายไปให้ นั่งคุยเรื่องต่างๆที่พบเจอมา ท่านเลยประพรมน้ำมนต์ให้ และสั่งว่าให้ต่อสู้กับคนเลวและความเลวต่อไป อย่าได้ท้อถอยยอมแพ้เป็นอันขาด..

ค่ำนี้รู้ข่าวคุณมนินทร์ ปัจจักภักติ์ (เสี่ยอู๊ด) เสียชีวิตแล้ว ท่านสนิทกับม่าม้า ก๋ง ยาย ตอนหนุ่มๆท่านหล่อมาก เป็นคนใจดี ใจบุญ ตั้งแตรุ่นพ่อของท่านที่ตั้งโรงทานแจกข้าว ยายเล่าเรื่องคุณงามความดีของท่านขุนหลวงประจักษ์ให้ฟังบ่อยๆ..ผ่านจากรุ่นพ่อมาสู่รุ่นคุณมนินทร์ ได้สืบคุณงามความดีต่อ ท่านให้ทุนการศึกษาในนามของสกุลให้กับหลายแห่งตั้งแต่เรายังเด็กก็รู้จักชื่อท่าน ม่าม้าเคยพาไปเจอหลายครั้งสมัยที่ท่านบริหารธนาคารกรุงเทพพาณิชย์การ หลังจากธนาคารเลิกกิจการเราเองก็ไม่ได้เจออีก ผู้ใหญ่เขาก็ยังคงติดต่อกัน แต่เรากับรุ่นลูกไม่เคยรู้จักส่วนตัว ก็หมดรุ่นกัน แต่เราได้ยินข่าวจากเพื่อนที่ทำงานในกิจการของลูกๆท่านเท่านั้น

25 July: เต้ถูกงูกัด

บนโลโก้ของกูเกิลวันนี้ วันที่ 25 ก.ค. 2556 เป็นวันคล้ายวันเกิดของ Rosalind Franklin.(โรซาลินด์ เอลซี แฟรงคลิน) เป็นนักเคมีและผลึกวิทยาชาวอังกฤษผู้มีบทบาทสำคัญในการค้นพบดีเอ็นเอ ตลอดจนศึกษาโครงสร้างของ อาร์เอ็นเอ และไวรัส

 เช้าไปวัด ไปรับเอกสารของท่านกอบแต่ยังไม่เสร็จ ไปธุระที่นัดไว้และวันนี้มีความคืบหน้าไปอีกขั้นหนึ่ง เราชอบวลีของท่านพุทธทาสข้างล่างนี้มาก สอนได้ดีทีเดียว...

 

วันนี้สอนพิษวิทยา สองวันนี้สอนจนไม่ได้กินอาหารเที่ยง มาสองวันติดกัน เมื่อวานเลิก 4 โมงเย็น วันนี้เกือบบ่ายสาม เลยปวดกระเพาะเล็กๆ กินขมิ้นชันปลอบกระเพาะอยู่

เย็น link ไปหาหมอฟัน เราไปรับเอกสารของท่านกอบอีก เสร็จ 400 แผ่น ก็เลยรับมาก่อน ปวารณาถวายท่านทั้งหมด 2,500 บาท ท่านทำแผ่นพับเรื่อง

"คำแนะนำเกี่ยวกับอาจาระสำหรับพระภิกษุสามเณร

พิมพ์แจกพระนวกะในการประชุมอบรมพระนวกะประจำปี"

สอนเสร็จคุยกับสุเชฐ รู้ว่าเราจะได้นักวิทย์ฯมาเพิ่ม 1 คน ดีมากเลย รอมานาน  กลับบ้านเห็นลูกงูเห่านอนตาย ซันวาวิ่งมาดมก็เดาว่าคงช่วยกันกัด ดูเต้ก็ปกติดี ก็ออกไปข้างนอก กลับมาบ้านรู้สึกว่าเต้จมูกบวมๆ สงสัยว่าจะโดนงูกัด เลยรีบพาไปหาหมอ ฉีดเซรุ่ม 2500 บาท โชคดีมากเลยที่เราสังเกตเห็น เพราะเต้แข็งแรงมากและพิษยังไม่วิ่งกระจายทั่วเลยยังไม่มีอาการมาก แต่ตอนที่ฉีดเซรุ่ม เต้อาเจียนออกมา แต่เรารู้ว่าเต้ปลอดภัยก็สบายใจขึ้น

กลับถึงบ้านจึงรู้ว่าไฟดับ เลยวุ่นวายเล็กน้อย หาเทียนไขจุดวางไว้ทั่วบ้านให้เด็กๆ เตรียมอาหารให้ คืนนี้เอาเต้ใส่โซ่ไว้ไม่ให้ลงไปวุ่นวาย

24 July: มิจฉาทิฐิ

เช้าไปวัด มีพ่อของพระรูปหนึ่งมาเยี่ยมลูกชายที่เป็นพระ มากราบลาพระอาจารย์ เมื่อคืนเราเจอเขาที่ในพระอุโบสถ ลุงเขาเดินมาคุยกับเราเอง แต่เราไม่รู้จัก ลุงบอกว่าพระลูกชายบวชมา 10 กว่าพรรษาแล้ว จบป.โท ทางรัฐศาสตร์ บวชแล้วไม่ยอมสึก พ่อขอให้สึกก็ไม่สึก ไปเข้ากรรมฐาน เพิ่งกลับมา อยากเรียนบาลีต่อ พ่อบอกว่าหากจะเรียนต้องมาอยู่กับพระอาจารย์ พระเลยมาอยู่จำพรรษาที่วัด แต่เรายังไม่เห็นพระลูกชายเขา เช้านี้เขาก็ยังคงพูดกับเราว่าเขาอยากให้ลูกออกมา เราเลยบอกเขาว่า เขาโชคดีมากที่มีลูกชายคิดบวชและอยู่ครองเพศบรรพชิต ดีกว่าคนมีลูกเกเร มีลูกสืบทอดพระพุทธศาสนาเป็นบุญของพ่อแม่ยิ่งนัก หาได้ยากที่จะมีลูกที่มีศรัทธาแรงกล้าเช่นนี้ และลุงก็ยังมีลูกชายอีกคนที่จะสืบสกุลได้  แกก็ยังบอกว่ามีทั้งสุขและทุกข์   เรามองหน้าแกแล้วรู้เลยว่าลุงคนนี้มีมิจฉาทิฐิที่แรงมากอยู่ ใบหน้าเครียด เศร้าหมอง หากแกเป็นอะไรไปคงมีนรกภูมิเป็นที่ไปเป็นแน่แท้ เพราะจิตแกไม่คิดอนุโมทนาบุญลูก ไม่ปิติในบุญ แต่จิตกลับหม่นหมองจนซึมลึก เป็นสิบปีที่ตามผจญลูกให้สึก หากวันใดลูกสึกจากพระเพราะทนพ่อขอไม่ได้ พ่อคงติดกรรมหนักหลายภพชาติ เราแอบคิดกับ link ว่าคงต้องหาโอกาสไปรู้จักพระลูกชายเขาแล้วค่อยๆหาโอกาสให้กำลังใจ ให้เขาอยู่ในเพศบรรพชิตอย่างตั้งมั่น แผ่เมตตาให้พ่อเขาให้เกิดสัมมาทิฐิ   ...

วันนี้สอนเกินเวลาไปเท่าตัว หมดแรง อจ.ในโปรแกรมป่วยเป็นไข้เลือดออก ไปรพ.ที่ตรังหมอให้ยาพาราครอบจักรวาลมาอย่างเดียว และไม่นอนรพ.ให้กลับมาบ้าน บอกว่าจะหายเอง งงๆๆ..ตอนนี้เธอบอกว่าทุกเย็นจะมีไข้

เมื่อสองวันมาแล้วเห็นป้ายไวนิลใหญ่มากติดไว้ตามจุดค่างๆในเมือง แจ้งข่าว อจ.ทรง จีระกุล เสียชีวิตแล้วด้วยวัย 87 ปี อาจารย์เตยเป็นครูใหญ่ตอนที่เราเรียนชั้นประถมปลาย เราถือว่าท่านเป็นผู้มีพระคุณท่านหนึ่ง ท่านสนิทกับก๋ง และม่าม้ามาก ขออาจารย์สู่สุคติ พักผ่อนในสัมปรายภพ

23 July: วันเข้าพรรษา

เช้าไปวัด ไปถ่ายเอกสาร กลับบ้านไกล้เที่ยงแล้ว เย็นไปวัดสวดมนต์ อนุโมทนาบุญที่ทุกคนมาทำร่วมกัน ถวายเทียนพรรษา ผ้าอาบน้ำฝน หนังสือ ปัจจัยบูชาธรรม ค่าน้ำ ค่าไฟฯ

(ค่อยเอารูปมาลง) ต้องรีบเตรียมสอนต่อ

22 July: ห่มผ้าพระประธาน/ เวียนเทียน

เช้านี้ไปวัด แล้วไปหาซื้อผ้าห่มองค์พระ ตอนแรกคิดนานมากว่าจะไปซื้อที่ไหนดี เพราะควรเป็นร้านใหญ่จึงมีแบบดีๆ ในที่สุดก็ปิ๊ง!! ร้านเก่าแก่ตั้งแต่เรายังเด็ก ไปที่ร้านถามเขา เด็กในร้านพาไปที่ผ้าแบบธรรมดา เห็นแล้วบอกว่า "เอาแบบที่ดีที่สุดที่มี" เขาเลยเข้าไปหยิบจากในตู้ เห็นแล้วชอบสวยดีจัง เอามาหมดทุกแบบที่มี จ่ายเงินไปก่อน บอกว่าแล้วจะเอามาเปลี่ยนเมื่อพระอาจารย์เลือกแล้วว่าจะเอาแบบไหน....ในที่สุดพระอาจารย์เลือกแบบโปร่ง เพราะจะได้ไม่มีปัญหากับทองที่องค์พระ

ได้แล้วแวะไปซื้ออาหารให้เด็ก เลือกอยู่นาน เพราะซื้อหลายอย่าง กลับบ้าน บ่ายรีบทำประวัติพระโพธิคยานุสรณ์ พระอาจารย์ตั้งใจจะแจกวันนี้ ทำจนเย็น ฝนตกหนักมาก แต่เราบอกว่าเวียนเทียนฝนจะหยุดให้เวียนเอง...ออกไปเย็น น้านเลยปืดแล้ว ไม่ทันแจก แต่ก็ดี แจกพรุ่งนี้วันเข้าพรรษา

หลังทำวัตรเย็นเสร็จก็มีพิธีห่มผ้าพระประธาน โดยพระอาจารย์เป็นคนห่มเองทั้ง  3  องค์ link ไปช่วยจัดกลัดเข็มกลัดเกผ้บผ้าส่วนเกินไว้ข้างหลัง ห่มเสร็จงามมาก...สาธุ ใครเข้ามาอ่านก็ร่วมอนุโมทนาด้วยกันได้เลยค่ะ (พรุ่งนี้จะเอารูปมาใส่) ค้างของเมื่อวานด้วย

วันนี้มีพิธีถวายเทียนพรรษาของทูลกระหม่อมหญิงฯ ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้ถวายแทน ก็ทำให้มีกิจกรรมบุญเพิ่มขึ้น..วันนี้เลยคึกคักเห็นพวกจนท.จากหลายหน่วยงานที่ปกติไม่เข้าวัดก็มาวัดกัน แถมถ่ายรูปวุ่นวายพอควรผลัดกันถ่ายเอาไปเข้าแฟ้มสะสมงาน/ประวัติว่ามาวัด มาแบบนี้รบกวนคนอื่นจริงๆ ใส่เครื่องแบบมาเต็มยศ ผลัดลุกขึ้นถ่ายรูป เดินเข้าออก ตลอด เราโชคร้ายอุตส่าห์เลือกนั่งหลัง ริมสุดแล้ว พวกกลุ่มนี้มาทีหลังทะยอยมาก็มานั่งกองตรงแถวนี้ เราเลยต้องดับความวุ่นวายด้วยการหลับตาตลอดในช่วงหลัง พอเวียนเทียน ก็มีสองนายหยุดเดินแต่อยู่ในแถว บอกให้เพื่อนช่วยถ่ายรูปให้...น่าสงสารจริงๆ บุญไม่เอาให้เต็มที่ จะเอาแต่หน้าและผลงานปลอมๆ น่าสงสารจริงๆ เปลือกแท้ๆ

เวียนเทียนร่วมกัน ฝนลงปรอยๆเหมือนพรมน้ำมนต์ เดินสบายๆ เสร็จก็มาช่วยกันเก็บของ มาส่งพระอาจารย์ แล้วกลับ