29 June: งานเสร็จ

เมื่อคืนเหนื่อยเลยหมดแรงเขียน  วันนี้เขียนรวบยอดทีเดียว เมื่อวานตอนเช้ารีบไปสแกนนิ้วตั้งใจไปตี 5 แต่ link ตื่นไม่ทัน แถมเราจะไปเองก็ไม่ยอมให้ไปเพราะยังมืด เพราะ เมื่อวานที่มหาวิทยาลัยมีพิธีรับปริญญา คนมาจากสารพัดทิศมหาวิทยาลัยเลยอำนวยความสะดวกว่าจะมาเซ็นต์ชื่อตอนไหนในเวลาราชการก็ได้ หาทางมุด ทางเบียด ทางเดินเข้ามากันเอง ...ผ่านออกไปอีกรุ่น (4300 กว่าคน) แล้ว ไปประมาณใกล้ 06.00 น.คาดว่าคนจะน้อยไม่ต้องเบียด ไปถึงกลับผิดคาดคนมากันมากมายทั้งจนท. คนมารับปริญญาและญาติๆ รถจอดเต็ม ต้องจอดรถด้านนอกและเดินเข้าไปอีกเกือบกิโลเมตร เราจอดรถด้านนอกแล้วจะลงเดิน ปรากฏว่าโชคดีมีรถไฟฟ้าจนท.ขับมาจะเข้าไปด้านในเราเลยได้ติดรถไปลงหน้าคณะ สแกนนิ้วเสร็จก็เดินกลับเองไม่ลำบาก เดินแบบที่ถูกฝึกมาเลยสบายๆ ...กลับบ้านเตรียมงานบรรยายต่อ อากาศอบอ้าวเป็นพิเศษ เลยทำให้เพลียสมองเร็ว

เช้าวันนี้ไปวัด ไปช่วยงานต่อ มีการประชุมพระวินยาธิการของหนใต้ประมาณ  100 รูป วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการประชุมชุดใหญ่ในเดือนนี้ ทั้งทีมงานพระสงฆ์ ฆราวาสที่มาช่วยงานก็ช่วยกันเต็มที่ ตามแต่ที่ถนัดกัน  พระอาจารย์บรรยายช่วงเช้า ภาคบ่ายจนท.จากพศ.ส่วนกลางลงมาเอง (คุณสาโรช และคณะ)

งานประชุม อบรม สัมมนา ของคณะสงฆ์หนใต้ทั้ง 4 ชุดที่วัดไตรธรรมาราม พระอารามหลวงครั้งนี้ เสร็จเรียบร้อยด้วยดียาวนานตั้งแต่  3- 29 มิย. ประชุม 4 ชุด 4 รอบคือ พระนักเทศน์  เจ้าอาวาสใหม่  พระอุปัชฌาย์  และพระวินยาธิการ เกิดประโยชน์มากมายต่องานพระศาสนา

มีทั้งพระสงฆ์ทีมงานจากวัดต่างๆในจังหวัด /ต่างจังหวัดทุกระดับมาช่วยงานกัน  ญาติธรรม พุทธศาสนิกชน ผลัดเปลี่ยนมาช่วยงานในส่วนต่างๆ เช่น ถวายจัดภัตตาหารเพล น้ำปานะ เก็บ เช็ด กวาด ตลอดทุกวันมิได้ขาด ในส่วนของรูปการอบรม ประชุม จะค่อยๆนำมาบันทึกลงไว้ กิจกรรมดีๆของสงฆ์ต้องช่วยกันเผยแพร่ เพราะนั่นเป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่คนพุทธ ที่ต้องช่วยกันทะนุบำรุง สืบสานพระพุทธศาสนาให้ยืนนานต่อไป

อากาศร้อนอบอ้าวมากพอควร จนต้องขอพ่อแก่มิ่งว่า “งดขอฝนไม่ตกแล้วเจ้าค่ะ” หุหุ

 

30 June: ผู้เสียสละ

วันนี้นอนตื่นสายด้วยความตั้งใจ อากาศร้อนมากวันนี้ เราทำงานเพลินๆอยากพักผ่อน เมื่อคืนโทรคุยกะพี่ติ่งเล่าเรื่องการฝึกจิตกับซือฝู  วันนี้โทรคุยกับพี่หนุ่ยด้วยความเป็นห่วงเสมอ พี่เขาบอกว่าน้าแดงครบ 49 วันในวันที่ 3  กค.นี้ เราก็จะทำบุญอุทิศให้ด้วย

ทหารชายแดนใต้เสียชีวิตอีกแล้ว 8 นาย เฮ้อ!! จะตักบาตรอุทิศให้ผู้เสียสละเหล่านั้น ชีวิตทุกชีวิตมีค่า และโดยเฉพาะกับพ่อ แม่ ลูก และญาติของท่านเหล่านั้น เมื่อเขาได้สละชีวิตนับเป็นการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ของครอบครัวเขา อยากให้ผู้ที่มีชีวิตอยู่สบายด้วยการปกป้องประเทศของพวกเขามีสำนึกรักชาติ ไม่ทะเลาะเบาะแว้ง ไม่โกงกินเงินแผ่นดิน ทำงานรับผิดชอบ รู้ชั่ว ดี มีสำนึกของความเป็นไทย ....ให้คุ้มกับที่หลายชีวิตได้สละชีวิตแลกมาตั้งแต่โบราณมาหลายยุค เราก็เคยรู้มาในประว้ติศาสตร์คนขายชาติ โกงแผ่นดิน พบจุดจบที่น่าเวทนาทั้งสิ้น ..เราผู้ยังอยู่ช่วยกันรักษาชาติกันหน่อย และอุทิศผลบุญให้ทหารเหล่านั้นด้วย ขอท่านสู่สุคติ

กีและแปะกลับมาค่ำนี้

27 June: ไข่วคว้าอะไรกัน

วันนี้ไปมหาวิทยาลัย เห็นเจ้าหน้าที่ อาจารย์ผู้เกี่ยวข้อง อีกคนน่าจะเป็น..นอกเครื่องแบบ ถือปืนกระบอกยาว เดินไปที่คณะวิทย์ มีรถวนตาม เราเลยสงสัยจอดรถดู ปรากฎว่าเขาไล่ล่าสุนัขตัวหนึ่ง เราเห็นมันเดินหลบไปมา ในที่สุดล้มลงนอน เลยเข้าใจว่าเขาไล่ยิงหมาด้วยลูกดอกยาสลบ (อีกครั้ง) แต่ปีนี้นับว่าดีกว่าบางปีที่ใช้ยาเบื่อคลุกไส้กรอกตายหมดทั้งมหาวิทยาลัย ได้ผลอย่างรวดเร็ว จนคนได้ยินพวกที่ยังไม่ตายร้องโหยหวนตอนมืด กระทั่งหมาของอจ.ที่ออกมาเดินกับเจ้าของตอนเช้ามืดก็ตายต่อหน้าไป 2 ตัว ..เอาไม่อยู่จริงๆ กรรมตามทันแน่นอน

ไปวัด วันนี้มีการประชุมพระอุปัชฌาย์ของจังหวัดสุราษฎร์ฯ เมื่อวานของนครศรีธรรมราช ได้คุยกับท่านเหมี่ยวเรื่องที่ไปฝึกจิตและฟังประสบการณ์ของท่าน..เราเล่าสิ่งที่เราเคยสงสัยและได้คำตอบแล้วจากซือฝู และจากประสบการณ์ของท่านเหมี่ยวประกอบกันก็ทำให้พอรู้และเข้าใจ สบายใจมากขึ้นว่าสิ่งที่มีในตัวมานานคืออะไร โดยใช้สิ่งนั้นได้อย่างระวังมากขึ้น และจะควบคุมได้อย่างไร เพราะมันมีมาเองโดยไม่รู้ตัว  ท่านบอกว่าสิ่งที่เราได้และมีตอนนี้ บางคนที่ฝึกมาเป็นสิบปียังไม่สามารถมีได้....ส่วนที่เราได้จากการฝึกและ..นั้นต้องฝึกสติตามให้ทันมากขึ้น ตอนนี้สมาธิมากไป และใช้สมาธิกดตลอดจนเคยชินไม่รู้ตัว

เมื่อคืนฟังกิ่งเล่าเรื่องกิเลสคนที่กิ่งพบเจอในโรงครัวระหว่างเราไม่อยู่ให้ฟังๆแล้วสงสารคนพวกนั้นจัง ก็ไม่รู้มาก่อนว่าขาดแคลนมาจากไหนจึงละโมภมากขนาดนั้น บางคนแทบไม่เชื่อแต่งตัวดีๆ พูดจาไพเราะต่อหน้าพระ พอลับหลังมะนาวไม่มีน้ำ และวุ่นวายหลายอย่างจนไม่อยากบันทึกให้ต้องจดจำ อยากเก็บภาพที่มองเห็นด้วยตาเนื้อฉาบฉวยว่าดูดี ..ดีกว่าไปรู้เบื้องหลัง เป้าหมายที่มาช่วยงานของบางคน ไม่น่าเชื่อจริงๆ หากท่านๆได้ยินคงหนาว  ว่าข้าศึกมารอหน้าบ้าน โรงครัวนี่ก็ดี เป็นแหล่งรวมข่าว จริงบ้างไม่จริงบ้างก็ต้องพิจารณาคนพูดด้วยเช่นกัน คนฟังก็ต้องฟังแล้วไตร่ตรอง แล้วลองสังเกตุ ตอนนี้ก็รู้พอสรุปจบได้แล้วบางคน..ก็แล้วแต่กรรมของใคร ใครคิดไม่ดีก็จมกองทุกข์กับสิ่งที่รอๆๆๆไปก็แล้วกัน กิเลสหนอ!! จะไข่วคว้าอะไรกันให้ติดกรรมมากไปถึงไหนล่ะโยม..หุหุ

26 June: ฝึกจิตกับซือฝู

หายไปหลายวัน เพราะ 21-26 ไปสถานปฎิบัติธรรมแห่งหนึ่งเพื่อฝึกจิตกับซือฝู อยู่ในป่าโทรศัพท์ของเราใช้ไม่ค่อยได้ ต้องรอช่วงสายๆ บางจังหวะก็จะขึ้นสัญญาณให้แต่น้อยมาก คงต้องเปลี่ยนระบบใหม่ คอมพิวเตร์ไม่ต้องพูดถึง หมดแรง แต่ละวัน เป็นการฝึกอีกรูปแบบที่ทำนามธรรมเห็นเป็นรูปธรรมชัดเจน ไม่สงสัยอีก เป็นตามที่ท่านพุทธทาสบรรยายไว้ในเรื่อง แก่นพุทธศาสตร์ ด่านนี้ผ่านไป (แต่ต้องฝึกทุกวัน) หลังจากนั้นก็เข้าสมาธิฝึก การเรียนรู้ครั้งนี้ทำให้เรารู้เรื่องบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่มีในตัวที่สงสัยมานานว่าอึด ที่เราใช้ทุกครั้งคืออะไร ภาวะหยุดหายใจของเราคืออะไร และ การไม่ได้แปล ของเราคืออะไร และเพิ่งรู้ว่าเรามีตัวรู้ และที่มีในเราคืออะไร ฯ และ....บางอย่างไม่ควรบันทึกไว้ ต้องรู้เอง (เล่าได้ แต่ไม่เขียน) ก็เป็นประสบการณ์ใหม่ ตอนนี้ก็ต้องมาฝึกปฎิบัติเองต่อ จะได้เพิ่มความแข็งกล้า

ทุกอย่างเป็นไปแบบธรรมชาติ จึงดี ไม่ตึงเกินไป เป็นปกติ แต่ต้องรับผิดชอบ ท่านรับศิษย์ทีละคน ปีนี้คิวเต็มหมดแล้ว ใครจะมาฝึกต้องจองปีหน้า ถ้ามาจากต่างประเทศจะให้ฝึก 10 วัน

18 June: การจัดอบรมเจ้าอาวาสใหม่หนใต้

เช้าไปวัด เอาขนมทองหยิบไปถวายพระอาจารย์และเณร  เข้ามหาวิทยาลัยส่งใบลา บ่ายแก่ๆไปซื้อของที่ขาด ไปซื้อสมุดจด ปากกา กล่องใส่ของ ให้พระอาจารย์ พรุ่งนี้จะเริ่มการจัดอบรมเจ้าอาวาสใหม่ ๑๔ จังหวัดภาคใต้ของหนใต้ ..เหนื่อยกันอีกรอบ แต่ไม่เป็นไร ร่วมด้วยช่วยกันทั้งพระสงฆ์ และอุบาสก อุบาสิกา ต่างช่วยกันทำหน้าที่ ทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาเท่าที่จะทำได้...อยากประชาสัมพันธ์ให้มาช้วยกันร่วมเป็นเจ้าภาพถวายภัตตาหารเช้า-เพล กันมากๆจัง แต่ก็เกรงใจเพราะพระมาก ต้องศรัทธาและตั้งใจทำบุญจริงๆ

เอาของไปส่งที่วัด ลูกเณรมาช่วยกันเอกสารจัดใส่กระเป๋า..พระท่านทยอยกันมาหลายสิบรูปแล้ว รู้สึกว่าจำนวนที่มาทะลุเป้า

17 June: ร่วมเป็นเจ้าภาพงานศพคุณครูเนติภรณ์

เช้าตักบาตร ไปวัด วันนี้เป็นวันปิดประชุม เช้าทำแบบประเมินผลรอบสุดท้าย เราก็ไปพิมพ์สรุปผลออกมา ท่านปืนแวะมาถามเรื่องที่ท่านสงสัย ท่านกอบก็มาคุยเรื่องที่ท่านกังวล ท่านพระพรหมจริยาจารย์ หนใต้ท่านเมตตามาทำพิธีปิด ให้โอวาท แจกวุฒิบัตรเราจะได้ ฉันเพลแล้วกลับ

งานวันนี้ก็จบลงด้วยดี ด้วยความร่วมมือร่วมใจของคณะสงฆ์ทั้งในวัด และนอกวัดมาช่วยกัน เป็นปลื้มที่ปีนี้เราจะมีพระนักเทศน์ที่มีแบบแผนถูกต้องเพิ่มขึ้น สืบทอดบวรพระพุทธศาสนาสืบไป

รอบหน้าก็เป็นการอบรมเจ้าอาวาสใหม่ 14 จังหวัดภาคใต้เช่นกัน

เย็นนี้พระเทพสุธี เจ้าคณะภาค 16  ได้ไปเป็นเจ้าภาพงานศพคุณครูเนติภรณ์ เฉลิมพักตร์ ร่วมกับกลุ่มเรา พระอาจารย์จัดไปเองทุกอย่างผ้าไตรจีวร น้ำปานะ ไทยธรรม ดอกไม้ ซองปัจจัย ปรากฎว่ามีมาขอแจมร่วมเจ้าภาพอีก 3 ราย ที่แปลกแต่ละรายไม่เอาอะไรมาเลย เราก็เดาว่าเอาเฉพาะปัจจัยมาให้กระมัง แบบนั้นไม่เรียกว่าการเป็นเจ้าภาพ เพราะคนทั่วไปก็เอาปัจจัยมาเช่นกัน คงต้องสอนกันใหม่ให้รู้ว่าการเป็นเจ้าภาพควรต้องจัดการเตรียมอะไรบ้างให้ครบถูกต้อง...พระอาจารย์บอกว่าคุณครูเคยตักบาตรท่านมาเช่นกัน..เอียด ลูกสาวผู้อยู่ดูแลคุณครูตลอดมานาน บอกว่ามีคนเข้าทรงบอกว่าคุณครูไปอยู่สวรรค์ เราหัวเราะแล้วบอกว่า ไม่ต้องเข้าทรงอะไรหรอก ด้วยตาเนื้ออย่างเราก็เห็นคุณงามความดี ความเมตตา ความสมถะ ความมีจิตที่ไฝ่กุศล บำเพ็ญมานาน ก็บอกได้เลยว่าคุณครูมีสุคคติเป็นที่ตั้ง ไม่มีข้อสงสัยอันใดสำหรับเรื่องนี้เลย ...เราจะพยายามเดินตามรอยขนานกับอาจารย์ (ไม่บังอาจทับรอยเท้า) เท่าที่โอกาสจะทำได้เมื่อวันนั้นมาถึง

ในงานเจอครู ผู้อาวุโสหลายคน เราไปกราบอาจารย์ อ้อ เจอนิภาด้วย ไม่เจอกันนาน

16 June: กุศลกรรมจัดสรร

เช้าไปวัด วันนี้รู้สึกไม่สบายปวดกระเพาะเป็นระยะๆเพราะเมื่อเย็นวันศุกร์ไปกินน้ำอัดลมยอดนิยม ตั้งใจจะไม่กินแต่เกรงใจกิ่งที่บอกว่าอุตสาห์แช่ในช่องเย็นให้ ก็เลยเกรงใจ กินไปครึ่งแก้ว ผล...กระเพาะเป็นแผลทันตาเห็น หุหุ  เจ็บกระเพาะตั้งแต่นั้นจนบัดนี้  ก็เลยหาขมิ้นกิน ก็ดีขึ้น แต่เพื่อความรวดเร็ว ก็เลยไปหาเภสัชกรเอายามารักษาแผล และตัวช่วยย่อยอาหาร เอิงเอย...บทเรียนครั้งนี้ (อีกครั้ง) ที่ยืนยันให้รู้ว่าหากไม่มีกระเพาะสเตนเลทเหล็กกล้า ก็อย่าได้กินน้ำอัดลมอีก และสอนตัวเองว่าให้เกรงใจสังขารของตน มากกว่าผู้อื่น ที่สำคัญคืออย่าได้เห็นแก่กิน หุหุ..ตนเตือนตนไม่ได้ใครจะเตือน

ตอนเช้ารายการแสดงธรรมบนธรรมาสก็จบลง อาจมีทั้งตกและผ่าน มิอาจทราบได้เพราะผลยังไม่ออกมา นี่เป็นเพียงการประเมินจากเรา..โยมผู้นั่งฟัง บ่ายนี้เป็นการสอบการแสดงปาฐกถาธรรมให้ฆราวาสฟังหยิบฉลากหัวเรื่องพูดสดๆ อันนี้เป็นเชิงวิชาการมากขึ้น ที่เราเห็นคือส่วนมากพระจะพูดเก่ง จนไม่สมดุลกับเวลา สรุปไม่ค่อยเป็น แต่โดยรวมก็ดี

สายวันนี้ไปเซนต์ชื่ออยู่เวรวันหยุด ไม่มีอะไร นอกจากเห็นภาพพวกนศ.กศบท.ที่เดินแถวตึก 9 ชั้น แล้วอดรู้สึกอนาถใจไม่ได้ การแต่งกายที่ไม่ให้เกียรติตน และสถานที่ ตอนนี้คงแย่มากไร้ระเบียบ แต่งกายล่อแหลมมากผู้หญิงใส่เสื้อเชิ๊ตปล่อยชายเสื้อคลุมอะไรไม่รู้เพราะชิ้นในสั้นมากจนไม่เห็น เหมือนใส่เสื้อตัวเดียวเดิน..ผู้ชายใส่เสื้อยืดลอยชาย กางเกงยีน รองเท้าแตะ พวกสตรีก็มีสารพัดแบบแฟชั่นต่างๆนานามาเดินและมากเสียด้วย โชคดีมากที่เราพ้นจากบ่วงที่ต้องสอนในวันหยุดมานานมากแล้ว เลยไม่ต้องเห็นภาพเหล่านี้

บ่ายได้รับฟังข้อปรับทุกข์ของปาแล้วเหนื่อยใจแทน แต่ทุกเรื่องมีทางออก

วันนี้ท่านพระครูบวรธรรมวงศ์ ตรัง ได้เอาหมูย่างตรังมาเลี้ยงเพลพระ เราไม่ได้กินเพราะไม่กิน หุหุ ต้องกินผักๆๆๆๆ ท่านให้เหรียญพระเสริม 5 บารมี (พระเสริม พระสุข พระใส) มีประวัติจากทางประเทศลาว.และให้เหรียญพระพ่อแก่มิ่ง ของวัดท่านพ่อแก่มิ่ง เป็นผู้ ถวายที่ดินสร้างวัด และสร้างวัด แล้วบวชเป็นพระจนมรณภาพ ท่านให้ผลด้านขอฝนหยุด ท่านพระครูได้เล่าเรื่องให้ฟังด้วย

เย็นโทรคุยกะพี่หนุ่ย ซึ่งก็ต้องสะสางเรื่องคั่งค้างของน้าแดง ฟังแล้วเหนื่อยแทนจริงๆ ผู้ตายคือคนที่สบาย ไม่รับรู้อะไร ทำอะไรไว้ คนที่เหลือต้องแบกรับทุกอย่างลูก เมีย พ่อ กระเทือนหมด พี่หนุ่ยบอกร้องให้ทุกวัน เราบอกให้เข้มแข็ง ทุกอย่างมีเส้นทางของมันเอง ทำวันนี้ให้ถูกต้องที่สุด แล้วไม่ต้องกลัวอะไร คนที่ทำเรื่องชั่ว เรื่องผิด เขาต้องเป็นผู้ร้อนรน ไม่ไช่เรา เราต้องฝึกจิตที่จะมีศรัทธาต่อความดี และความดี จะเป็นเกราะคุ้มครองเราเอง เราพบมากับตัวเองจึงกล้ายืนยันต่อทุกคนที่กำลังถูกคนเลว คนชั่ว คนมีอิทธิพล ฯเบียดเบียน ไม่ต้องกลัว ขอให้ตั้งหน้าตั้งตาทำบุญ สร้างกุศลด้วยจิตที่ตั้งมั่นในบุญ ไม่ต้องไปคิดเรื่องอะไร ทำวันนี้และวันต่อๆไปให้ดีที่สุด ให้ถูกต้องที่สุด กุศลกรรมจะจัดสรรช่องทางให้เราเดินเอง ส่วนเขาผู้ก่ออกุศลกรรมก็จะแพ้ภัยตัวเองในที่สุด

 

 

15 June: อุปฐากวัด

วันนี้ฝนลงปรอยๆตั้งแต่เช้า ไปวัด ฟังพระท่านสอบแสดงธรรม มีพระท่านแวะมาคุยเป็นระยะ หลวงพ่อรูปที่อาวุโสที่สุดอายุ 77 ปี ท่านเดินผ่านมาแวะคุย และถามเราเรื่องอุปฐากวัด เราบอกท่านว่าครอบครัวเราอุปฐากวัดนี้มา 3 รุ่นแล้ว ก๋งอุปฐากสมัยพระเทพรัตนกวี (]ลพ.เกตุ   ) ก๋งจะพาเรานั่งซ้อนรถสองล้อไปวัด ก๋งไปคุยกะหลวงพ่อเพราะก๋งสนิทกับหลวงพ่อมาก (ดุ เหมือนกัน หุหุ) หลายครั้งเอาเราไปวางไว้ที่ห้องสมุดประชาชนที่ติดกับวัด บางครั้งม่าม้าก็พาเราไปถวายปิ่นโต เป็นภาพที่เราจำได้ ส่วนม่าม้าก็มาอุปฐากสมัยพระเทพสิทธินายก (ลพ.ข้อง.) เพราะม่าม้าเคยสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เราก็เรียนด้วย หลวงพ่อก็ชอบภาษาอังกฤษมาก ก็เลยคุยกันถูกภาษา เรามาดูแลหลวงพ่อในช่วงท้ายเพราะเราไปเรียนเสียหลายปี แต่เมื่อกลับมาก็จะแวะมากราบสนทนากับหลวงพ่อเป็นประจำ จนท่านมรณภาพ และก่อน/ระหว่างนั้น link และเราก็อุปฐากพระเทพสุธีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน สืบทอดต่อมา ดังเจตนาของบรรพบุรุษ .......มีพระบางรูปทราบเรื่องนี้แล้วมาพูดอนุโมทนาว่าเหมือนวัดในญี่ปุ่นที่ส่วนมากจะเป็นเช่นนี้คือแต่ละตระกูลจะอุปถัมภ์วัดใดวัดหนึ่งสืบทอดกันมาเหมือนเป็นวัดของตระกูล..เราก็ยิ้มไม่ว่ากระไร เพราะตั้งใจแล้วที่จะเอาสิ่งที่ติดตัวไปไม่ได้ในภพหน้า ทำให้เกิดประโยชน์แก่พระพุทธศาสนามากที่สุดเท่าที่ทำได้ในภพนี้ ได้เพียงไหนก็แค่นั้น แม้มีมาร”ใหญ่โตโอฬาร”มาผจญเป็นระยะก็ไม่เป็นไร บุญเราทำ กรรมเขาเป็นคนสร้าง น่าเศร้าที่ลูกเขาจะเป็นคนรับกรรมนั้น ก็หวังว่าบุญที่เราอุทิศให้พวกเขาทุกครั้งเมื่อมีการทำบุญ พวกเขาจะได้รับแล้วจะรู้สึก “สุขเกษม” บ้าง ลดจิตที่มี โลภะ โทสะ โมหะ ลง มองเห็นความจริง และเลิกการทำสิ่งไม่ถูกต้องได้ เพื่อลูกเขาเองจะได้ไม่ต้องมารับกรรมนั้น

บ่ายท่านเลขาฯของการประชุมมาเล่าเรื่องคนปอกหมากให้ฟัง ก็น่าระวังมากอยู่ ไม่แปลกใจเพราะจริตออกให้เห็นหลายครั้งแล้ว

ได้ข่าวท่านผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดธรรมบูชา (ท่านเจ้าคุณสุขี) มรณภาพแล้ววันนี้ เมื่อวานคุณครูเนติภรณ์ โยมของวัดธรรมบูชาก็เพิ่งเสียชีวิตเช่นกัน

กลับเย็น เด็กๆรอหม่ำๆ

14 June: อาลัย..คุณครูเนติภรณ์ เฉลิมพักตร์

วันนี้ตักบาตรให้แม่ย่าทั้งสาม (ค่อยมาเขียน เรื่องแปลก) ไปวัด บ่ายฟังบรรยายพิเศษเจ้าคณะอำเภอเมืองนครฯ ดีมากได้ความรู้เรื่องต่างๆมากมาย ทำให้ต้องจดไว้ค้นต่อเพิ่มอีกเพราะอยากศึกษา ได้รู้เคล็ดของคนโบราณที่ทำต่อๆกันมา...ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ และ เรื่องโอปปาติกะ ที่เราคิดว่าเราอ่านมากแล้ว ยังไม่รู้อีกหลายเรื่องเลย ..ยอดจริงๆ

วันนี้ฝนตกหนักมาก...กลับบ้านเด็กๆเปียกกันหมด

แวะไปคุยกะขาวเรื่องที่ไปฝึกปฎิบัติมา   เขาบอกว่าเขารู้ความหมายของ "จิตว่าง"ที่ท่านพุทธทาสกล่าวถึงว่ามันคือความรู้สึกเช่นใด อย่างอื่นไม่ขอบันทึก บางอย่างเป็นปัจจัตตัง

คืนนี้รู้ข่าวเศร้า แต่ไม่เศร้า แต่เสียใจคือข่าว อจ.เนติภรณ์ เฉลิมพักตร์ เสียชีวิตแล้ว ด้วยวัยน่าจะ 97 ปี ไม่เศร้าเพราะรู้ว่าอาจารย์ไปดี ดีมากด้วย เพราะอจ.เป็นคนดีมาก เป็นครูที่ดีมาก อจ.ตักบาตรมาตั้งแต่เด็กมาตลอดจนประมาณปีใหม่อจ.หกล้มไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ เราไปเยี่ยมเมื่อวันครูคุยนานพอควรและนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้กราบอาจารย์ ..ดวงวิญญาณของอจ.คงได้จุติในภพภูมิที่สูง สุขสบาย เราแอบอิจฉาอจ.ด้วยนะ..ปลื้มใจกับความดีที่อจ.ทำมาตลอดชีวิต อจ.หลับอย่างสงบ สบาย เสียใจที่ต่อแต่นี้ไม่มีคุณครูผู้น่ารักเมตตา และเล่าเรื่องต่างๆให้ฟัง ไม่ได้เสียงหัวเราะที่น่ารักของอาจารย์ แต่ทุกอย่างอยู่ในความทรงจำของเราเสมอ ภพใดภพหนึ่งอาจได้พบอจ.อีกครั้ง แต่เราคงต้องสะสมความดีให้มากจริงๆจึงจะได้พบอจ.อีก แต่หนูอยากบอกอจ.ว่า หนูดีใจ และโชคดี มีบุญ ที่ได้เป็นลูกศิษย์ของอจ.ในชาตินี้ ...โชคดีที่มีครูเป็นแม่แบบบุญของหนู ..ขอกราบแทบเท้าของอาจารย์ค่ะ...แล้วจะหาโอกาสบันทึกเรื่องของครูของเราวันหลังอีกครั้ง

13 June: ถูก..สอบครั้งแรก

(จองที่ก่อนจะกลับมาเขียน) ง่วงมากเลยจองที่เขียนแล้วตั้งใจงีบเล็กน้อยปรากฎว่าเราหลับไปจริงๆ ...วันนี้เช้าไปวัด บ่ายไปสอนเคมีสิ่งแวดล้อม แต่มีหลายเรื่องเข้ามาแทรกจนไม่ได้สอน ต้องให้นศ.ทำแบบฝึกหัดเคมีพื้นฐานไปก่อน...เรื่องแรกก็เป็นการคุยกับดร.รุ่นกลางเรื่องคณบดีสั่งให้จัดการเกรดนักศึกษาใหม่ภายในเทอมนี้ และไม่ยอมเซ็นต์การขอเปิดวิชาวิจัยให้นศ.ลงเรียนใหม่.....

ขึ้นมาจะเข้าสอนก็มีจนท.แจ้งว่ามีจนท.จากหน่วยงานหนึ่งมาขอคุยเรื่องกลิ่นจากโรงงาน...ในฐานะที่เราเป็นกรรมการสวล....คนหนึ่ง พวกเขามาสอบถามจากผู้บริหารบางคนที่มีชื่อตามคำสั่งนั้น...สอบถามประมาณ 1 ชม. ขึ้นไปสอนต่อ..พวกเขาไปสอบถามคณบดีต่อ แต่คงไม่รู้เรื่องเพราะคนที่รู้เรื่องเป็นคณบดีคนเก่า เราก็บอกเขาไปตามนั้น

ไปห้องสมุดต่อ shock ! สำหรับสิ่งที่เห็นและได้ยิน แล้วค่อยบันทึก มันมากเกินไป อยู่ห้องสมุด 2 ชั่วโมงเศษ จน 5 โมงกว่า