เมื่อวานเช้าไปวัด เอาช็อกโกเลตอย่างดี มาถวายลูกเณรทั้งหลาย จะได้ตั้งใจเรียนบาลีมากๆ บ่ายไปลาดตระเวณหาดทรายชายทะเล กะกีและแปะ จนเย็น เขาชวนไปกินร้าน ตำ..แหล ด้วยความเกรงใจมากจึงยอมไป แต่ต้องรอคิวที่นั่ง รู้สึกแย่ไม่ได้มีความรู้สึกเลยว่าเรื่องนี้มีค่าแก่การต้องยอมเสียเวลายืนรอคิว รอได้สักครู่ก็มีพนง.ร้าน.ถามว่าตอนนี้มีว่าง 2 ที่จะสละคิวให้คนอื่นก่อนไหม เรางงๆๆ พร้อมกับที่กีตอบไปว่าแล้วถ้าไม่ยอมจะให้ทำยังไง เราเลยรีบๆตอบไปว่า ยอม ให้เขาไปเถอะ จะนั่งตักซ้อนกินก็คงไม่ได้ แต่พวกเรารู้ว่าพนง.ยังจัดคิวไม่เก่งนักเพราะมีโต๊ะที่นั่งได้ 4 นั่งทานกันอยู่ 2 คน แต่กีตาไวถามเขาว่า ทำไมตรงที่ 2 คนนั่งนั้นมีที่ว่างอีกสองที่เป็นที่สำหรับสี่คน เขาตอบว่า ตรงนั้นเป็นโต๊ะแยกออกได้ เลยถามต่อว่าแล้วทำไมตอนแรกไม่จัดให้ 2 คนที่ยืนรอไปนั่งตรงที่ว่างนั้นก่อนเลย เขาไม่มีคำตอบให้ แต่เรื่องนี้เราไม่สนใจ หลังจากยืนรออีกครู่ เราบอกว่าไม่กินที่นี่ได้ไหม กีก็มีอาการว่าได้แบบเสียดาย และตาเธอดีบอกว่ามีโต๊หนึ่งกำลังเก็บเงิน เฮ้ฮ!! ในที่สุดก็ต้องกิน เราสั่งอย่างดียวอย่างอื่นก็ให้กีและแปะสั่ง (อันนี้สั่งตอนยืนรอ เวลานั่งอาหารก็มาทันที) อาหารจานแรกเห็นแล้วก็สะดุ้ง คือลาบกุ้ง ตัวเล็ก มีประมาณ 10 ไม่สุกมาก ถ้ามากก็คงหดเล็กเป็นหลานกุ้งเหมือนอาหารไหว้.... จานสองคล้ายๆลาบหน่อไม้ ก็จุ๋มจิ๋ม ทุกจานถ้าตักกันแบบไม่เกรงใจ ก็ 2-3 ช้อนก็หมด ทุกอย่างรสค่อนข้างจัดก็คงถูกใจชาวบ้านกัน อากาศเหมือนอยู่ในลอนดอน กินไปหนาวไป ลมแอน์พ่นในร้านที่มีขนาดห้องแถวแบบสั้นๆห้องเดียว โต๊ะ ขนาด 7 โต๊ะเล็ก และโต๊ะแถวกลางไว้นั่งกินแบบสามัคคี ใครก็ได้มาทีละสองจะได้นั่งตรงข้ามกัน เหมือนโรงอาหารนักเรียน...ขณะยืนรอ มีตนมารอก็คุยบอกว่าเขาเคยมาแล้วรอเกือบชั่วโมง เราก็ยิ้ม แล้วคิดในใจว่า ช่างอดทนจัง!!
กินเสร็จคิดเงินเกือบ 700 บาท (ไม่อิ่ม) แต่เราไม่อยากสั่งอะไรอีกเพราะเย็นและรสจัด รีบๆกินจะได้รีบไป เดินออกมาจากร้านหันไปบอกกีและแปะแบบตรงไปตรงมาว่าไม่ขอมากินอีกแล้ว (คราวหน้าจะได้ไม่ต้องชวนมาอีก) เป็นอะไรที่ไม่คุ้มค่ารอ และร้านส้มตำธรรมดาหลายๆร้านที่อร่อยกว่านี่มาก
ช่วงนี้เจอคุณปู่หมอสุนทร บ่อยเกือบทุกวัน ท่านทานั่งคุมการก่อสร้างกำแพงด้วยตัวเองช่างน่ารักจัง คนแก่ยังไงๆๆก็ความคิดเห็นตัวเองเป็นใหญ่ ยิ่งคนแก่ที่เคยประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ยิ่งไม่ฟังใครเลยแม้ว่าเหตุผลคนอื่นจะถูกต้อง เห็นชัดเจนก็ต้องยอมเพราะปู่ก็หวังดี.. หุหุ
วันนี้ไปวัดเช้า เอาขนมปังไปถวายพระอาจารย์ เที่ยงกีและแปะมารับไปทานส้มตำริมน้ำ แวะไปดูสถานที่ที่กีชอบ เราไม่ได้ชอบมากมายแต่ก็ดี
เย็นใหัเอกเอาโดโด้ (หมาวัด) ไปหาหมอเพราะถูกรถชนมาหลายวัน ไปรักษาแล้วตอนแรก หมอให้ยามา ตอนนี้มันเดินได้พอควร เราเอาสมุนไพรแก้ช้ำในให้เอกเอาให้กินยังรอดูว่าได้ผลในสุนัขหรือไม่ แต่สองวันนี้เริ่มไม่กินอาหาร เลยให้พาไปหาหมออีกครั้ง..
