วันพุธที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2557

10 Sep: ปวดท้อง


เช้าไปวัด วันนี้เอามะขามป้อมที่กีดองให้พระอาจารย์ไปถวาย ปรากฎว่าฉันไม่ได้เพราะแข็งเหนียว เลยแห้ว

วันนี้ไม่ได้ทำอะไร ทั้งที่ตั้งใจจะเขียนตำราต่อ เพราะทานเที่ยงเสร็จปวดท้องทันที แบบปวดกระเพาะ แต่เราก็ไม่เป็นโรคกระเพาะ สงสัยแต่ยังหาสาเหตุไม่เจอ เลยรักษาตามอาการ จะกินยาเคลือบดูแล้วหมดอายุ เปลี่ยนเป็นขมิ้นชันแทน ไม่ดีนักมีลม เลยทานยาหอม เสร็จมวนท้องเลยทานถ่าน  รู้สึกแน่นมากสังเกตุเป็นแบบจุกๆเลยทานยาเอ็นไซม์ช่วยย่อยอาหาร ถ่ายท้อง 3 ดีเป็นปลิดทิ้ง ทั้งหมดนี้ใช้เวลา 3 ชั่วโมง ในการดูแลตัวเองนอนเอน 45 องศา มีไข้ต่ำๆ  ปากแห้งมาก ตรวจสอบกับสามีว่าทานอาหารเหมือนกันหรือไม่ ในที่สุดไม่รู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุ แต่เดาว่าน่าจะโดนสารปนเปื้อนอะไรสักอย่างในอาหาร หรือเป็นเชื้อ?? โชคดีที่อะไรที่กินเข้าไปช่วยก็คงช่วยได้ ตอนนี้เลยพักผ่อน...เห็นชัดเลยว่าหากเราอยากทำอะไรก็รีบๆทำ เจ็บป่วยเมื่อไหร่อะไรๆก็ไม่สะดวกทำ เฮ้อ!!



วันอังคารที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2557

9 Sep: แบบไทย ไทย



มันเป็นเช่นนี้จริงๆนะ
 

เช้าตักบาตรอุทิศ ไปวัด วันนี้วันไหว้พระจันทร์ เมื่อวานมีคนเวียนมาคุยด้วยหลายเรื่อง ฟังจนเมื่อยหู และสมอง สอนหนังสือไม่เหนื่อยเท่ากับต้องนั่งฟัง และนั่งตอบ คนที่มีปัญหา เพราะต้องใช้สติ ที่ต้องกรองตอนฟัง และกรองก่อนตอบ ตลอดจนต้องเข้าใจเรื่อง การฟังเรื่องราวบางเรื่องมากไปทำให้ค่อนข้างเครียดโดยเฉพาะเรื่องการทำงานที่ไม่คำนึงถึงคุณภาพการเรียนการสอน และไม่เห็นแก่นศ. เอาผลประโบชน์ตนเป็นที่ตั้ง ไปรับรู้เรื่องการสอนเด็กแบบให้เข้าใจผิดๆ ของอจ.สาธาฯ บางคนที่พยายามสอนเอาใจหัวหน้าโปรแกรมเพราะถ่ายทอดต่อๆกันมา ไม่มีใครกล้าเถียงเพราะกลัวไม่จ้างต่อ....... และก็ไม่แปลกใจที่มีพาดหัวข่าววันนี้ว่า  "ในที่สุดการศึกษาไทยดิ่ง "ลาว-เขมร" แซง"  ที่แปลกใจคือการถดถอยทางการศึกษาผลออกมาเร็วกว่าที่คิด ทั้งที่ของไทยเราสารพัดจะหาวิธีการที่จะพัฒนาคุณภาพทั้งครูและเด็ก ปฎิรูปไม่รู้กี่แบบ สารพัดนักวิชาการออกมาแสดงความเห็น รู้จริงบ้าง รู้ไม่จริงบ้าง ไม่เคยลงมาดูปัญหาที่แท้จริงในโรงเรียน รอฟังอ่านแต่รายงานที่นั่งเทียนเขียน เพราะเราทำผิดทางมานาน ตอนนี้ถึงเวลาออกผลแล้ว หากไม่หยุดการทำผลงานครูแลกตำแหน่งซึ่งเป้าหมายที่กระมิดกระเมี้ยนเอาไว้หลังสุดคือเงินที่ได้รับเพิ่มขึ้นไม่ไช่วิทยฐานะที่เป็นเพียงทางผ่าน ครูเอาเวลา เอาใจไปทุ่มกับงาน บางคนเครียดมาก บางคนหาทางลัดเจอก็ไม่เครียด สุดท้ายกรรมตกที่เด็ก ในสถาบันที่สูลขึ้นไปบางแห่งเอาแต่ปริมาณ ไม่สนใจคุณภาพเพราะ "เด็กวันนี้คือรายได้ของผู้ใหญ่ในวันหน้า" งบท่องเที่ยวดูงานตปท.ที่ขนกันไปดูแล้วดูอีกเป็นสิบประเทศ ทัวร์ยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลี ไปแล้วก็ไม่เข้าใจสักที ต้องไปดูอีก ก็มาจากเงินรายได้จากปริมาณนศ.นี่ล่ะ ไม่ต้องห่วงว่าต่อไปเรารั้งท้ายทุกรายการ แต่ที่น่าเป็นห่วงคือการพัฒนาประเทศในอนาคตจะเป็นอย่างไร ในเมื่อเยาวชนเป็นแบบนี้ แบบไทย ไทย

วันอาทิตย์ที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2557

7 Sep: สัจจะ


 
เช้าไปวัดวันนี้เอาเรื่องน่าสนใจให้พระอาจารย์อ่าน อ่านแล้วปลงกับกิเลสเลย เราเองก็เศร้าเพราะเป็นบุคคลที่เรานับถือ แต่นั่นล่ะกิเลสหากไม่รู้เท่าทัน ไม่ทบทวน และหมั่นเตือนตัวเองบ่อยๆ ก็หลุด เสียดายกุศลที่สร้างมาแสนนาน

วันนี้มีคนผิดนัด 2 รายการแต่ทำใจไว้แล้ว ยุคนี้ต้องไม่คาดหวังอะไรกับการรับปากของใคร เพราะคนยุคนี้ไม่มีสัจจะ ที่สำคัญสำนึกความรับผิดชอบมีน้อย และไม่คิดว่าคนอื่นต้องรอและจัดการเวลาสำหรับการนัด  จริงๆก็น่าโทรบอกว่าไม่ได้มา หรือมาไม่ได้เพราะเหตุใด เราไม่โทรถาม เพราะรับปากกันแล้ว วันนี้นอกจากรอ รอ ก็ทำงานเป็นช่วงๆ

เย็นดร.ดาวโทรมาบอกว่าพ่อของโบว์เสีย


วันเสาร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2557

6 Sep: ศรีวัน


เช้าไปวัด link ช่วยงานพระอาจารย์เล็กน้อย กลับบ้านทานกาแฟเล็กน้อย ออกไปซื้อขนมไว้รับเพื่อน ซื้อเยอะแยะ กลับมา ส่งรูปเจ้าศรีวันให้ที่ฟาร์มดูเพราะคุณขอมา เลยเสียเวลากับนางแบบที่ไม่ค่อยร่วมมือเป็นชั่วโมง

วันนี้มีอาการง่วงเพราะเมื่อคืนดูหนังถึงเที่ยงคืนแถมไม่จบเพราะไม่ไหว  link ดูจนจบเลยมาเล่าต่อตอนเช้า อากาศเย็นสบายดี

วันนี้ก็ยังคงจัดการกับข้อมูล อีกหลายวันคงเสร็จ

วันศุกร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2557

4-5 Sep: ว่างงาน

 
เมื่อวาน(4) เช้าไปวัด ไปมหาวิทยาลัย ทำงานๆๆๆ เหนื่อยเพราะพูดมากกกก กว่าจะอธิบยความหมายของสารเคมี ให้เด็กเข้าใจพร้อมแยกแยะได้ หงาบเงิย เหนื่อยสุดๆ แถมต้องมานั่งแนะนำ...ที่ทำเรื่องไม่ถูกต้องให้เขาเข้าใจ เมตตาๆๆ อธิบายรายละ 1 ชั่วโมง ไม่ได้พัก ไม่ได้กินข้าว หุหุ

กลับบ้าน เรื่องทุกอย่าง link จัดการเรียบร้อยแล้ว เลยสบาย ไม่ต้องทำอะไร ขอพักผ่อน ค่อยลุยงานต่อ

วันนี้ (5) เช้าตักบาตรเณรน้อย ไปวัด ไปมหาวิทยาลัยตั้งใจจะไปเยี่ยมแม่ชี แต่ไม่ทันจะถวายอาหารเลยต้องค่อยไป วันนี้ไม่ได้ทำงานเลย เพราะนั่งเคลียร์งานในคอมพิวเตอร์ เอาออกหมด เพราะ HD ฟ้องมาหลายสิบวันแล้วว่าจะเต็มที่ไม่พอ ก็ดันทุรังทำไป จนตอนนี้ไม่ไหวแล้วต้องยอมหยุดงานจัดการโกยทุกอย่างไปไว้นอกเครี่องแล้วเลือกเก็บกลับมาเฉพาะที่จำเป็นก่อน ...มันก็เหมือนบ้านจะเอาอะไรทิ้งก็เสียดาย จนไม่มีที่ตั้งของจริงๆ ก็ต้องโละจัดระบบใหม่ ว่างงาน เสียเวลาทั้งวัน

วันนี้ฝนตกหนักมากๆ แต่ชอบอากาศหายร้อนไปเลย แต่ยุงมากขึ้น

วันนี้รู้ข่าวเพื่อนวิศวะรุ่นเดียวกัน (วุฒิชัย)  เสียชีวิตด้วยมะเร็งก้านสมอง เฮ้อ คนเราสมัยนี้เป็นกันด้วยโรคน่ากลัวจัง ชีวิตเปลี่ยนภพแล้ว สบายจังหมดภาระทั้งปวง

วันพุธที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2557

3 Sep: ตราช้าง


เช้าไปวัด วันนี้สบายๆ สวดมนต์เช้าแล้วไปปกป้องหยาดเหงื่อก๋งยายจากโอฬารและสริตาคู่ละโมบ ไม่ได้แปลกใจเมื่อเห็นกิริยาของเธอ แต่แอบชื่นชมกันในหมู่ผองเพื่อนเราที่มารวมกลุ่มสังสรรค์ฟังเรื่องสรุปตอนเที่ยงว่าในโลกนี้เป็นผู้หญิงแบบตราช้างหนาจริงๆ ที่กล่าวคำเท็จแบบหน้าใสๆได้ไม่ละอาย เราไม่คิดอะไรมากไปกว่าเธอคงถูกเลี้ยงมาอย่างอดๆหยากๆในวัยเด็ก ต้องแย่งชิง พ่อแม่อาจไม่มีเวลาสั่งสอน นี่เป็นผลพวงที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ เราไม่รู้ว่าเธอทุกข์ไหมเวลาต้องกล่าวคำต่างๆที่แสดงความละโมบออกมา ขนาดประธานกล่าวว่าจริงๆทุกอย่างก็ทำตามขั้นตอน ไม่มีอะไร ไม่ต้องใช้อารมณ์ ใครทำอะไรไว้ก็ได้ผลเช่นนั้นนะฯ ขณะกล่าวก็มองหน้าสริตาตลอด เราหวังว่าเธอน่าจะเข้าใจ แต่เพื่อนๆหัวเราะกันแล้วบอกว่าตราช้างไม่เข้าใจ

ค่ำนี้ลูกศิษย์โทรมาขอทุนให้เด็กนักเรียน ม 2 เรียนดี แต่ยากจนมาก แม่ทำงานก่อสร้าง ตอนนี้ไม่มีงาน  เด็กไม่ซื้อขนมกินเลย บางครั้งครูให้เงินค่าขนมเพราะสงสาร เขาก็ไม่กินเก็บไว้ ฯลฯ เราก็ถามหลายเรื่อง ก็ตัดสินใจกับ link ว่าจะส่งให้ทุกเดือนด้วยเงินผศ.ของเรา อย่างอื่นค่อยว่ากัน

วันอังคารที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2557

2 Sep: ยึดบ่วง


 
เช้านี้ตั้งใจตักบาตร แต่ไม่มีพระเณรที่เตรียมขนมไปถวาย เลยแห้ว วันนี้ไม่ได้ทำอะไรเป็นเรื่องราวนัก เก็บของที่รกๆเข้าที่เป็นหมวดหมู่ แล้วพัก ตรวจงานเด็ก จนปวดหัว เพราะพิมพ์มาตัวเล็กมากๆ

ปวดตาเลยพักยาว คราวหน้าต้องบอกนศ.แล้วว่าต้องพิมพ์งานด้วยขนาดคนแก่อ่านแล้ว หุหุ

เย็นพากลุ่มเพื่อนไปกินกระเพาะปลาเบาๆ พวกเขาชอบมากเบิ้ล 2  ชามกัน วันนี้พักผ่อนเบาๆ

ค่ำนี้สวดมนต์ อุทิศแผ่เมตตาให้ทั่วรวมทั้งโอฬารและสริตาด้วยขอให้พวกเขาทั้งครอบครัวพ้นไกลจากโลภะและโมหะจริตที่ยึดไว้ หาไม่ก็น่าเวทนาในบ่วงนั้น รวมทั้งอนาคตด้วยน่าสงสารจริงๆ


วันจันทร์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2557

1 Sep: พูดทั้งวัน



ผ่านไปอีกเดือนแล้วอย่างรวดเร็วเกือบ 3/4 ของปีแล้ว ไปวัด ไปสอน วันนี้บอลพาอจ.คนใหม่มารู้จัก มาจากวิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ อยู่ทุ่งสง ก็งงๆไม่เคยได้ยินมาก่อน สังกัดคณะเพราะโปรแกรมไม่ได้รับ เอามาร่างหลักสูตรว่างั้น ก็งงๆอีก แต่ไม่แปลกใจสำหรับคุณภาพของผู้บริหารที่นี่

สอนจนหมดแรง ได้เบรก สอนต่อ จนเย็น มีเก่งเจ้าเก่ามาคุยสองรอบ เพิ่งเจอดร.กรณ์บนตึก โทรคุยกะสุเชฐ  วันนี้พูดทั้งวัน เหนื่อย

กลับบ้าน เดินออกกำลัง

ค่ำนี้สวดมนต์ ตั้งใจอุทิศ
ตอนนี้เริ่มง่วง หุหุ

วันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557

30 Aug: ดูละคร


เมื่อวานตอนสายเอาอาหารไปถวายพระและแม่ชีใหญ่ที่สถานธรรม คุยเรื่องชาบูให้ท่านแม่ชีฟัง ท่านเตือนเรื่องการติดภพ แลัวก็เล่านิทานชาดกให้ฟังหลายเรื่อง ...

กลับบ้าน เย็นออกมาเดินออกกำลังหลังจากไม่ได้เดินมานาน มีคนออกมาเดินเป็นเพื่อน ไม่ได้รู้จักกัน เขาคุยกันเราก็ฟังบ้าง ตอบเล็กน้อยบ้าง เดินแบบนี้ไม่ชอบนะผิดวัตถุประสงค์ที่จะฝึกจิตว่างแบบเดิน แต่ไม่เป็นไร วันไหนมีคนมาเดินด้วยถือเป็นความตั้งใจดีของเขาเพราะเขาบอกว่าเดินหลายคนไม่เหนื่อย และเดินได้นาน เอาเป็นว่าเดินได้ชั่วโมง กลับบ้าน เพลียเลย เข้านอนหัวค่ำ ไม่รู้เพลียเพราะฟังมากไปหรือเปล่า

วันนี้ไม่ได้ออกไปไหน เป็นสุขอย่างยิ่งที่วันไหนไม่ต้องออกจากบ้าน อยากออกจากราชการก็เพราะแบบนี้แหละ จะได้ไม่ต้องออกไปข้างนอก หากไม่จำเป็น อยู่กับธรรมชาติที่สงบเย็นในบ้านดีกว่าเยอะเลย รอ รอ รอ!!

วันนี้เขียนหนังสือต่อทั้งวัน ดูกวนอู สงสารหมอฮัวโต๋ และเมื่อวานดูกำเนิดฉินซีตอนจบ ดูเรื่องนี้ได้ข้อคิดตลอด บางครั้งก็หวนมาคิดนะ อะไรคือถูก หรือ ผิด กันแน่ เป็นเรื่องทำใจยากจริงๆ สำหรับคนที่ตัองตัดสินใจในเรื่องของชาติ ดูแล้วบางทีต้องพยายามเข้าใจสิ่งที่เขาทำโดยดูที่เจตนาของเขา..ดูละคร สอนใจตัว

วันพฤหัสบดีที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2557

28 Aug: ระลึกถึงชาบู


วันนี้เช้าซื้อไก่ทอด ตับทอด ลองกอง ไปตักบาตรอุทิศให้ชาบูเพื่อนแท้
ครบรอบ  2 ปี ที่ชาบูตายไป เมื่อคืนหัวรุ่ง link ฝันถึงชาบู แต่ไม่ได้บอกเรา พอเราแวะซื้อของบอกว่าจะตักบตรให้เขา  link จึงบอก ยังคงคิดถึงเขาทุกวันเพราะทุกวันยังเห็นหน้าเขาที่จอคอมฯและจอโทรศัพท์  หมาเป็นอะไรที่ซื่อสัตย์ และซื่อบริสุทธิ์ ไม่มีมายาหลอกลวง ไม่เหมือนพวกคนที่สร้างภาพ ติดทุกอย่างที่เป็นกิเลส แถมอกตัญญูคนมีพระคุณ หลอกลวงเอาใจ ม่าม้าเราหากเลี้ยงชาบูจะรู้เลยว่าต่างจากโอฬารและรัชนีกร (สริตา) อย่างไร เราขอให้เลี้ยงหมากตัญญูดีกว่าได้รู้จักคนอกตัญญู เกิดมาเสียชาติสร้างแต่บาปไม่จบ น่าสงสารจริงๆ

ช่างไฟมาทำจนเสร็จ 6200 บาท
เตรียมสอนทั้งวัน ฝนตกอากาศสบายๆ
 
ภพใดภพหนึ่งเราจะได้พบกันอีกนะ ชาบู....ด้วยรัก และผูกพัน ไม่เคยลืมเลยนะ