วันพฤหัสบดีที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

14-15 May: POOR Dean



เมื่อวานเช้าเอางานที่เตรียมเสร็จแบบร้อนๆแก้จนนาทีสุดท้าย ไปส่งให้พระอาจารย์ link ช่วยลงข้อมูลให้ในคอมพิวเตอร์ถ่ายข้อมูลไปมา เราไม่ได้สนใจดูกลับบ้านบ่ายเปิดเครื่อง เครื่องฟ้องติดโทรจัน trojan  ไวร้สตัวน่ารังเกียจ ช็อคเล็กๆ โชคดีมันฟ้องว่าติดที่ flash drive แสดงว่าตัวถ่ายข้อมูลพระอาจารย์มีไวรัส

เมื่อคืนได้พักผ่อนจนอาการตื่นค้าง(นอนไม่พอ)หายไป มีนัดเพื่อนที่เขาอยากเจอ กุ้ง หยอย เขาไปซื้อเสื้อกปปส.มาให้ตามที่ต้องการมากกก เอามาฝากให้เราไว้ที่กุ้งๆ เลยนัดเจอกินข้าว เอาก็เอา ไม่อยากไปนักเพราะไม่กินข้าวเย็นมานานจนไม่รู้สึกว่าต้องมีอะไนหนักๆถ่วงท้องก่อนนอน ไม่เป็นไร ก็ไม่ต้องกินข้าวกินกับข้าวแทน หุหุ ช่วงนี้ชีพจรอยู่ตามร้านอาหาร อิอิ

อากาศเย็นสบาย ฝนตกเมื่อวานไม่มากแต่ก็ชุ่มชื้นลดอุณหภูมิไปเยอะ วันนี้ต้องไปจ่ายเงินค่าโทรศัพท์ ไม่ได้ไปจ่ายมาไม่รู้นานเท่าใด ช่วงนี้ยุ่งๆไม่อยากแวะไปไหนนานๆ เลยกลับบ้านอย่างเดียว เมื่อคืนคุยกะดร.ติ่ง ตัดเฉยเลย เราสังหรณ์ใจตั้งแต่กดไปจะบอกพี่เขาแล้ว แต่ไม่นึกว่าจะคุยยาวนัก คงไม่ประจวบเหมาะขนาดนั้น คุยยาวออกไปทะลุมิติ เลยตัด วันนี้ต้องไปจ่าย

ดร.บอลโทรมาบอกข่าวเรื่องรับอจ.ใหม่แทนสุเชฐ ว่าได้ตัวแล้ว คนนี้ต้องบันทึกว่ารับโดยวิธีคิดแปลกของคณบดี ให้เด็กนักศึกษามามีส่วนให้คะแนนในการรับด้วย 10% คงเพราะนศ.กับคณบดี IQ เท่ากัน ไม่มีที่ไหนเขาทำมาก่อนให้นักศึกษามามีส่วนคัดเลือกให้คะแนนการรับอาจารย์ใหม่ แถมมาหลอกว่าเป็นนโยบายมหาวิทยาลัยอีกตะหาก poor univ. เล่าให้หลายคนฟังเรื่องนี้เขาก็หัวเราะบ้าง ส่ายหัวบ้าง บอกว่า"ไม่รู้ประวัติคณบดีคนนี้หรือไง ถ้ารู้หมดก็ควรจะไม่แปลกใจ ที่สำคัญคือตอนนี้แกทำงานคนเดียว กับทำงานตามสั่ง ไม่งั้น 13 ปีที่แกเรียน....คงได้อะไรกลับมาไม่เป็นแบบนี้...บางคนว่าสงสารแกเถอะแกถูกกดมานานเพิ่งโผล่ แกเลยปลดปม...บางคนหัวเราะเรา ถามว่าเห็นตัวตนแกหรือยังล่ะ ฯ " รู้สึกเป็นคณบดีที่น่าสงสารคนหนึ่งจริงๆ ขึ้นสู่ตำแหน่งทีเดียวทุกคนรู้ความจริง รู้ตัวตน รู้กึ๋นหมด ก่อนขึ้นหลายคนมากที่มีความรู้สึกดี เราด้วย พอขึ้นสู่ตำแหน่งไม่ว่าเบื้องหลังจะน่าสงสารความเหนื่อยสุดตัวภรรยาเพียงใด แต่ตอนนี้หากจะลงจากตำแหน่งอีกครั้งก็ไม่เหลืออะไร กระทั่งความเคารพนับถือจากคนดีๆ เพราะแกไถไปทุกเรื่อง โกหก เล่นกล นี่เป็นอุทธาหรณ์ที่น่าดูพฤติกรรม น่าศึกษาแกไปเรื่อยๆ poor  dean....
วันนี้แก้งานต่อ







วันอังคารที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

12-13 May: วิสาขบูชา/ หลวงพ่อแช่ม

 
เมื่อวานงานหลายงาน เลยไม่ได้ไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนๆที่มาเที่ยว และตีกอล์ฟกัน เย็นไปกินสังสรรค์กัน เกือบ 20 คนส่วนมากทั้งหมดเป็นวิศวะรุ่นเดียวกับเรา มีวิทยาศาสตร์ก็เราและ mike กินเรื่องเล็ก คุยกันเรื่องใหญ่ อายุ 50 up เป็นระดับหัวหน้าใหญ่โยธาจังหวัด ฯ เอกชนก็เจ้าของธุรกิจใหญ่ระดับส่งออกกัน ไม่ว่าเป็นอะไรพอมาเจอกันก็คือเพื่อน ไม่มีหัวโขน คุยแบบเด็กๆ ก็น่ารักดี กลับเกือบเที่ยงคืน แอ๋วมาส่ง

วันนี้ตื่นเช้ามาทำงานอีก ไปวัด แอ๋วมารับไปส่งไมค์และคณะที่สนามบิน บางคนขับรถกลับภูเก็ต สงขลา ปัตตานี เสร็จก็ 11 โมง รีบกลับบ้านมาเตรียมแก้สไลด็ที่ link ทำค้างไว้ ต้องแก้เยอะ รีบทำตลอดบ่ายเพราะพระอาจารย์ต้องใช้งานพรุ่งนี้ เปลี่ยoเป้า และหัวข้อกระทันหัน ทำเอามึน เพราะนอนไม่พอ วันนี้ฝืนกาแฟเต็มแก้ว

เย็นสวดมนต์ เวียนเทียนวันวิสาขบูชา อุทิศกุศล โชคดีมากที่คุณประหยัดจากพังงา นำหลวงพ่อแช่มรุ่น 1 ที่เราร่วมทำบุญในการสร้างอนุสรณ์สถานที่พังงามาให้ในวันวิสาขบูชาพอดี เป็นมงคลจริงๆ เขาบอกว่าตอนนี้คนเช่าเกือบหมดแล้ว องค์เล็กหมด จองกันไม่ทัน สาธุ ดีใจด้วย

รีบกลับบ้านมาลุยสไลด์ต่อ ตอนนี้หัวตื้อมากแล้ว พรุ่งนี้เช้ามืดค่อยทำเพิ่มอีกเล็กน้อย เอาไปลงเครื่องคอมฯให้พระอาจารย์ตรวจสอบความถูกต้องก่อน

เอารูปสวดมนตน์ ฟังธรรม เวียนเทียน มาลงไว้ให้อนุโมทนาร่วมกัน

 
 
คน3 รุ่นมาร่วมบุญกัน มีลูกมีหลาน ต้องพาเข้าวัดทำบุญบ้างเพื่อสิริมงคลของพวกเขาเอง

วันอาทิตย์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

8-11 May: เพื่อนๆ


เวลาผ่านเร็วจัง ช่วงนี้ทำงานบริการเพื่อนมากไปหน่อย มีกลุ่มที่เรียนวิทยาศาสตร์ และวิศวะ ฯ รุ่นเดียวกัน มาเที่ยวที่นี่ พวกผู้ชายมาตีกอล์ฟกัน สาวๆก็มานั่งเมาท์กัน เพื่อนในรุ่นเกือบทุกคนมีลูกเรียนแพทย์ ที่ไม่เรียนแพทย์ก็เรียนเก่งทำงานดีมากๆกันทั้งนั้น ดีใจด้วยจริงๆ อีกพวกก็เรียนมัธยมอันนี้ต้องทบทวนความจำกันเพราะตั้งแต่เด็ก คุยย้อนไป 30 ปีกันเลย
เดือนนี้เป็นเดือนรับแขก ปลายเดือนเพื่อนจะมาอีก ใครมายินดีต้อนรับหมด เริ่มแก่กันแล้ว เจอกันก็คุยย้อนหลังไป  20 ปี หุหุ

งานเขียนชลอ/หยุดไปเกือบอาทิตย์แล้ว  ไม่เป็นไร ถือว่าพักผ่อน

วันนี้ขอตัวตอนเย็นเพราะมีนัดช่าง ก็เหมือนเดิมคือนัดแล้วใยไม่มา คนยุคนี้ไม่รักษาคำพูด สัจจะวาจา ไม่รักษาก็ไม่เจริญถึงที่สุดด้วยประการฉะนี้แล

เอาใจช่วยกปปส เอาใจช่วยคนรักแผ่นดิน บุญของแผ่นดินที่มีผู้เสียสละเช่นนั้นอยู่ ขอบคุณจริงๆ โชคดีเพื่อนๆที่มาหัวใจรักชาติเหมือนกันหมด คุยกันรู้เรื่อง

วันพุธที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

7 May: กรรมจัดสรร


เช้าไปวัด วันนี้พระอาจารย์ให้คนรื้อของที่ห้องเก็บของเตรียมสร้างอาคารสำนักงาน จะได้มีอาคารเล็กๆในการใช้ประชุมคณะสงฆ์กลุ่มเล็กเสียที

 link พาพระอาจารย์ไปหาหมอกว่าจะยอมไปต้องชักแม่น้ำร้อยสาย..อ.สวัสดิ์จะแวะมากราบเลยต้องเลื่อนไปกราบท่านตอนเย็นแทน

วันนี้สัตว์แพทย์โทรมาแจ้งผลเลือดของ C1 ต้องให้ฉีดยาผ่านน้ำเกลือ เลยโทรปรึกษาที่ฟาร์มคอกของเขาปรากฎว่าคุณสกลไม่เห็นด้วยตรงกับความคิดเราและ link เลยตกลงไม่พาไปฉีดยาและกินยาอีกเพราะตอนนี้เขาก็มีอาการปกติ ยกเว้นขนร่วงมาก

วันนี้มีข่าวดีที่คนดีทุกคนรอคอย...และเป็นไปตามที่คาดคิด กรรมจัดสรรผลของการกระทำได้ตรงจริงๆ

 หวังว่าคนที่ทำผิดทุกคนจะมีสำนึก และหันมาเริ่มต้นทำอะไรถูกต้องกับชีวิตที่เหลือเป็นการลดกรรมให้ลูกก็ยังดี

วันอังคารที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

6 May: ความสุขเล็กๆ

 
 

เช้าไปวัด สายพลขับมารับเราและศรีวันไปหาหมอตรวจเลือดอีกครั้งว่าเขาหายดีหรือยังพรุ่งนี้จะไปรับผลการตรวจ

วันนี้ได้มะม่วงยักษ์จากดร.ติ่งมา ตื่นเต้นมาก ลูกใหญ่จริงๆ เย็นเอาไปแบ่งกินกับเพื่อนบ้าน 4 คน ถ่ายรูปกันกว่าจะได้กิน กินได้ ครึ่งลูก อิ่มแปร้เก็บอีกครึ่งลูกกลับบ้านไว้กินต่อ วันนี้คุยกันตอนกินว่าน่าส่งไปประกวดจัง ส่งรูปไปให้ Raji ที่อังกฤษดูเขาบอก giant mango ลองดูขนาดเทียบกับพันธุ์น้ำดอกไม้ และอกร่อง ลองดูขนาดแต่ละชิ้น อิ่มใจ อิ่มท้องจริงๆ เป็นความสุขเล็กๆที่หาได้

เที่ยงเศษพาอาจารย์สวัสดิ์และครอบครัวไปทานอาหาร คุยเรื่องกฎของกรรม เรื่องบุญ หลายๆเรื่องได้ข้อคิดดีๆหลายเรื่อง

วันนี้ดีใจกับคำบอกว่า "คนเลวจะตกเครื่องบิน เอวหักเจ็บปวดไปตลอดชีวิต" เราบอกว่าขออนุญาตมีความสุขบนกองทุกข์ของคนเลวสักครั้งเถิด เพราะ...สร้างกรรมชั่วเกินบรรบายแล้ว อกุศลกรรมจัดสรรให้ก็ถูกต้องแล้ว จะรอดูไม่นานเกินรอ ทุกๆคนจะได้เห็นกฎของกรรมส่งผลจริงๆ

วันจันทร์ที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

5 May: วันฉัตรมงคล



วันนี้รอชมพระบารมีตั้งแต่เช้า เช้าไปวัด ซื้อดอกไม้พรุ่งนี้วันพระ สายอาบน้ำให้ C1 ร้านหมอหมาปิดเลยไม่ได้ไปตรวจ แต่หมออีกร้านเปิด เลยพาซันวาไปหาเพราะฉี่ข้นมากแบบเหมือนเป็นแป้งกวน หมอให้สังเกตุเพิ่มอีก แต่ให้ยาแก้อักเสบมาก่อน..

สายได้เห็นในหลวงทรงเสด็จพระราชดำเนินเพื่อทรงประกอบพระราชพิธีฉัตรมงคลที่ห้องประชุม รร.ไกลกังวล  อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์  ขนาดเห็นทางโทรทัศน์ยังรู้สึกดีใจ ปลื้มใจมากๆๆๆ ดีใจที่ทรงสดชื่นยกมือให้พสกนิกร ขอจงทรงพระเจริญ พระพลานามัยแข็งแรง แคล้วคลาดจากอันตรายทั้งหลายด้วยบารมีที่ทรงบำเพ็ญมาโดยตลอด คนที่คิดร้ายขอให้กลับตัวกลับใจ..

บ่ายนี้แก้หนังสือต่อ ฝนตกลงมาแบบใบไม้ยังเปียกไม่ทั่วใบก็หยุด

วันอาทิตย์ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

4 May: จุกจิก


เช้าทำงาน สายแล้วอากี อาแปะ ชวนไปกินก๋วยเตี๋ยวทะเล แล้วพาไปตระเวณตามที่ต่างๆจนบ่ายสองเศษ link ไปให้นวดแผนโบราณเขาบอกว่าเส้นแข็งมากแล้ว ใช้คอมพิวเตอร์นานมากแล้ว แต่เขาไม่กลับมาแล้วน่วมเหมือนเรา..

เย็นไม่ได้ทำอะไรนักเพราะมีเรื่องหมา เรื่องจุกจิกเข้ามาเป็นระยะ ทำโน่นนิดนี่หน่อยหมดเวลาวันพอดี ค่ำนี้ศึกษาการกำหนดอิริยาบทย่อยที่พระอาจารย์ทองมั่น วัดภัททันตะสอน ต้องพยายามทำตรงนี้ให้เป็นปกติให้ได้

วันนี้ดร.อนันต์โทรมาจากอเมริกา ..อาจารย์สวัสดิ์ท่านให้ภรรยา line มาว่าจะแวะมาทางใต้และนัดเจอกัน

วันเสาร์ที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

3 May : อนุสรณ์สถานหลวงพ่อแช่ม พังงา

บอกบุญ อนุสรณ์สถานหลวงพ่อแช่ม พังงา
 

วันนี้ตื่นตี 4 เตรียมเดินทางไปภูเก็ต บ่ายกลับมาแวะที่พังงา วัดบางทรายน้อย ทับปุด จะไปร่วมทำบุญเพราะนึกว่ามีการหล่อพระพุทธรูป แต่เมื่อเข้าไปจึงทราบว่าเป็นการสร้างอนุสรณ์สถานถิ่นกำเนิดหลวงพ่อแช่ม (วัดฉลอง ภูเก็ต) เพื่อหาทุนและมีการสร้างวัตถุมงคล ซึ่งจะเริ่มคืนนี้คืนแรก จะมีพิธีกรรม 3  คืนต่อกัน ตามตำราพิธีพุทธาภิเศก โดยพระเกจิ สายใต้ 14 จังหวัด เลยร่วมบูชาวัตถุมงคลลพ.แช่มขนาดหน้าตัก 5.9 นิ้วเพื่อช่วยสนับสนุนความตั้งใจดีอันเป็นกุศลของคณะผู้จัดทำ ใครสนใจก็ติดต่อบูชา ร่วมบุญได้ตามที่อยู่ด้านล่าง (คลิ๊กที่ภาพเพื่อขยาย)


ใครเข้ามาอ่านโปรดอนุโมทนาบุญร่วมกันนะคะ สุขภาพแข็งแรง เจริญในธรรมทุกท่านค่ะ

วันศุกร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

2 May : หมดแรง

เช้าไปวัด ไปมหาวิทยาลัย เงียบมาก วันนี้บ่ายเพื่อนอาสาพาไปนวด ไปนอนเป็นเพื่อน แล้วคอยบอกคนนวดว่านวดเบาๆเขาไม่เคยถูกนวด เจ็บเป็นช่วงๆ หมดแรงจริงๆ ที่แน่ๆนวดเสร็จเพื่อนบอกว่า คราวหน้าลองมานวดน้ำมันจะเจ็บน้อยกว่า เธอกลัวไม่กล้าถูกนวดแบบที่เราโดน เธอนวดน้ำมันทุกครั้ง ดีมากที่บอกตอนจบ   เราปวดต้นคอเล็กน้อยนวดเสร็จกลับบ้านระบมไปหมด เจ็บกว่าเดิม เพลียมาก เตรียมอาหารให้เด็กๆ นอนหมดแรง 2 ชั่วโมง ตื่นมานี่ยังง่วงคงเพลีย

ค่ำนี้ตื่นมาเขียนชีวิตบนพระธาตุอินทร์แขวน แบบง่วงๆ จบตอน ตอนต่อไปจำไม่ได้ว่าไปไหนค่อยตูต่อไป

วันพฤหัสบดีที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

1 May: ต่อบุญ...ต่อกรรม


เช้าไปวัด จะตักบาตรแต่ไม่มีพระมาเดินรับบาตร แห้ว เลยเอาไปถวายที่วัดพระอาจารย์ วันนี้สแกนนิ้ว เลยรู่ข่าวอ.ชัยทัศน์ ประสบอุบัติเหตุวันที่ 28 ที่พิษณุโลก จะกลับมาทำงานเพราะต้องสแกนนิ้ววันนี้แล้ว ภรรา ลูกคนโต หลาย ตาย 3 คน บาดเจ็บ ตัวอาจารย์และลูกอีก  3 [บาดเจ็บ ไม่รู้อาการ นี่คือชีวต...

วันนี้อจ.แมวพาลูกชายที่เพิ่งจบจากอังกฤษมาหานัดเจอกัน คุยหลายเรื่อง ...

มีเรื่องน่าหดหู่ใจของการทำงานของนายสมพร อีกแล้วไม่คิดจะเข้าใจ แต่บอกอจ.ที่บอกให้เข้าไปเป็นกรรมการสอบรับอจ.หม่ว่าขอถอนตัวไม่เข้าร่วมเพราะไม่ลดศักดิืศรีตัวเองขนาดนั้น แต่สิ่งที่ไม่ควรจะทำ รู้ว่าไม่เหมาะก็ต้องไม่เข้าร่วม เพราะชีวิตต้องเลือกได้ ไม่มีใครสามารถมาบังคับให้ทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ ...

วันนี้มีคนมาปรึกษาเรื่องเครียดทั้งนั้น รายที่สามมาจากมาเลเซีย เกี่ยวกับลูกที่เรียนโทที่ธรรมศาสตร์ อันนี้ทำงานกระทรวงการต่างประเทศ ทั้งตระกูล ก็น่าปวดหัวที่ไปเจออาจารย์ในกลุ่มที่เป็นแบบนั้น อันนี้ต้องรอคิดหาทางออกอยู่  อีกรายจัดการสอบถามข่าวไปเมื่อเช่ารอคำตอบ บางทีอยากบอกเลยว่าไปอยู่ต่างประเทศให้หมดเลย
 ไม่ต้องมาคิดชดทุน เลือกทำงานในชนบทแล้ว หากมีการกีดกันมากนัก คนดี คนเก่งไม่เอา รับแต่เด็กเส้นเข้าไป การศึกษาชนบทที่มีอจ.จบตปท.อยากมาอยู่นี่โชคดีแค่ไหน แต่ละคนที่อยู่มีความเสียสละส่วนตนทั้งสิ้น

รู้ข่าวความน่าสงสารของสองสามีภรรยาที่ไม่ "สุขเกษม" ได้แต่แผ่เมตตาให้ ก็เวทนาความพยายามในการทำเรื่องชั่วของพวกเขาแตไม่รู้จะช่วยเขาได้อย่างไร ความโลภหลงผิดปิดตาสำนึกดีจนหมด  เราก็ต้องช่วยปลดปล่อยกรรมให้แม่เช่นกัน เงินทองที่หาด้วยหยาดเหงื่อของก๋งยาย เราก็ต้องช่วยจัดการเอาไปต่อก่อบุญให้ท่านด้วยการสร้างเสนาสนะ บำรุงพระพุทธศาสนาตามที่ท่านมีจิตศรัทธา จะยอมให้สองสามีภรรยาก่อกรรมโกงทุกทางคงไม่ได้ สิ่งที่เขาทำย่อมไม่ได้เกิดผลกระทบกับเรา เราก็สุขสงบไปเรื่อยๆ ความตั้งใจในการก่อบุญให้บุพการีก็ไม่ลดลงไป เพียงแต่จากโบสถ์วิหาร เหลือเพียงกุฎิก็เท่านั้น ไม่เป็นไร หุหุ ส่วนพวกเขาและลูกหลานก็ก่อกรรมสร้างเรื่องเท็จ รบกวนคนดีๆมากมาย กรรมสุดท้ายที่เป็นมรดกกรรมในการขวางทางบุญคงได้กับลูกสองคนอย่างไม่มีทางเลี่ยง เราเองไม่คิดอะไรกับพวกเขาเพราะกรรมเป็นของเขา อย่าไปเอามาเป็นของเรา  กับเวทนาต่อกรรมกับพวกเขา ได้แต่หวังว่าวันหนึ่งพวกเขาเห็นสิ่งที่เกิดกับลูกในอนาคตแล้วจะสำนึกในสิ่งพวกเขาที่เคยทำกับแม่เรา กรรมนั้นตามสนอง...เกิดมาต่อกรรมให้ลูกหลานจริงๆ